مهندس رضاکرمی Eng.REZA KARAMI
مقالات علمیscientific articles 
قالب وبلاگ
نويسندگان
آخرين مطالب
لینک دوستان

خاستگاه و تاریخچه اولیه آن درآسیا
۲ اسطوره‌های پیدایش چای ۲.۱ چین ۲.۱.۱ ظهور چای بخارداده و گرد(پودری)
۲.۱.۲ بو دادن و دم کردن (چای)
۲.۱.۳ اکسیداسیون (اغلب به اشتباه به آن تخمیر می‌گویند)

۲.۲ کره
۲.۳ نقش ژاپن ۲.۳.۱ وارد کردن چای و فرهنگ چای
۲.۳.۲ Kissa Yojoki-کتاب چای
۲.۳.۳ فرآیند برشته سازی چای که به ژاپن معرفی شد
۲.۳.۴ پیدایش فرهنگ چای در ژاپن
۲.۳.۵ چای سبز جدید ژاپن
۲.۳.۶ ماشین (غلتک) خردکن
۲.۳.۷ اتوماسیون

۲.۴ چای در کل جهان توزیع می‌شود

۳ لغت «چای»
۴ فرهنگ چای
۵ تهیه
۶ بسته بندی
۷ انبارسازی
۸ همچنین نگاه کنید به
۹ منبع
۱۰ لینک‌های خارجی ۱۰.۱ کتابهای آن لاین
۱۰.۲ ویژگی‌های تاریخی، فرهنگی و مکانی چای





خاستگاه و تاریخچه اولیه آن درآسیا

الگو:Mergeto گاهواره گیاه چای ناحیه‌است که شرق و جنوب چین، میانمار شمالی، و ایالت آسام هند را دربرمی گیرد. رشد فوری (لجام گسیخته) گونه آسامی چای درنواحی قابل مشاهده‌است که از ایالت چین Yunnan تا بخش شمالی میانمار و آسام در هند را پوشش می‌دهد. گونه sinesis چای بطور طبیعی درنواحی شرقی و جنوب شرق چین می‌روید. تحقیقات اخیر و وجود گونه‌های دورگه از نوع چای درنواحی گسترده تری از مناطق مذکور بیانگر آنست که خاستگاه چای درنقطه‌ای واقع شده که شامل بخش شمالی میانمار و ایالتهای یونان و سیچوان چین می‌شود.

ریشه‌های استفاده بشر از چای در افسانه‌های متعددی بیان شده، اما مکانی که برای اولین بار چای تولید شده، نامعلوم است.


اسطوره‌های پیدایش چای

دریک افسانه عامه چینی، شنونگ (Shennong)، امپراطور چین ابداع کننده اسطوره‌ای کشاورزی وطب چینی حدود ۵۰۰سال پیش درحال سفر بوده‌است. وی که به دلیل تبحرش در روشهای علمی مشهور بوده، براین اعتقاد بود که مطمئن ترین روش برای نوشیدن آب این است که ابتدا آن را بجوشانند. یک روز متوجه شد که تعدادی برگ درداخل آبی افتاده که وی آن را جوشانده بود. پادشاه نکته بین و کنجکاو جرعه‌ای از آن رانوشید و از طعم مطلوب و خواص نیروبخش آن شگفت زده شد. برخی از افسانه‌های دیگر می‌گویند که امپراطور خواص طبی برخی از گیاهان را برای خود آزمایش می‌کرد، که برخی از آنها سمی بودند، اما آزمایش برروی چای نشان داد که آن نوشدارو است. خطای یادکرد برچسب تمام کنندهٔ </ref> بدون برچسب <ref>؛ $2 شنونگ در کتاب لویو چا جینگ نیز که یک اثرقدیمی مربوط به این موضوع است، ذکر شده‌است. 

یک اسطوره چینی که در مکاتب بودائیسم و بودیهارما (Bodhiharma) رایج است با کشف چای اعتبار یافته‌است. بودیهارما، راهب نیمه افسانه‌ای بودائی، پایه گذار مکتب بودائی Chan به چین سفر کرد. او چون طی عمل تمرکز حواس به خواب فرو رفته بود، خشمگین شد و ازاینرو پلکهای چشمان خود را قطع کرد. بوته‌های چای از نقطه‌ای روئید که وی پلکهای خود را درآنجا اندخت. برخی اوقات، داستان دوم را درباره گوتاما بودا (Gautama Buddha) به جای بودیهارما بازگو می‌کنند. در روایت دیگری از افسانه اولی، گوتاما بودا زمانی چای را کشف می‌کند که برگهای آن درون آب جوش می‌افتد.

بقیه در ادامه مطلب


چین

الگو:همچنین نگاه کنید به خواه این افسانه براساس حقیقیت باشد یا خیر، چای نقش مهمی را در فرهنگ آسیا به عنوان یک پرمصرف، و شفابخش و نیز نمادی از موقعیت اجتماعی درطول قرنها، ایفا نموده‌است. عجیب نیست که کشف آن به ریشه‌های مذهبی یا سلطنتی نسبت داده می‌شود. درواقع چین قرنهاست که از چای برخوردار است. متخصصین این نوشیدنی را به عنوان درمانی برای گروهی از بیماریها می‌دانند، و اشرافیت درمصرف چای خوب به عنوان نشانه‌ای از جایگاه اجتماعی محسوب می‌شده و مردم عادی فقط می‌توانستند از طعم آن استفاده کنند. با این که خاستگاه چای به عنوان یک داروی گیاهی مفید برای بیدار ماندن، نامعلوم است، اما چین به عنوان خاستگاه مصرف چای، سابقه تاریخی دست کم ۱۰۰۰سال پبش از میلاد را به ثبت رسانده‌است. سلسله هان Han Dynasty از چای به عنوان دارو استفاده می‌نمودند. استفاده از چای به عنوان یک نوشیدنی فرحبخش در مناسبتهای اجتماعی به تاریخ سلسله تانگ Tang Dynasty و پیش از آن برمی گردد.
 
جایگاه اجتماعی لویو دربین اگزیان

کتاب «چاجینگ» 陸羽 اثر ]]لو یو [[陸羽 نویسنده سلسله تانگ)۸۰۴-۷۲۹)، اولین کار برروی این موضوع می‌باشد. (نگاه کنید به پیشینه چای براساس کتاب چاجینگ که به سال ۷۶۰نوشته شده، نوشیدنی چای درآن زمان متداول بوده‌است.) این کتاب تشریح می‌نماید که چگونه چای عمل می‌آمده، برگهای آن فرآوری می‌شده، و چگونه به عنوان یک نوشیدنی تهیه می‌شده‌است. آن همچنین راجع به چگونگی ارزیابی نوع چای نیز توضیح داده‌است. دراین کتاب حتی از این مطلب سخن به میان آمده که چه نقاطی بهترین مکان برای کاشت چای بوده‌اند. درآن زمان تاریخچه چای، ماهیت این نوشیدنی و سبک تهیه آن با روشی که ما امروزه بکار می‌بریم، متفاوت بوده‌است. برگهای چای به صورت قالبهایی فرآوری می‌شدند. این قالب خشک شده، که کلاً به نام چای آجری نامیده می‌شد داخل یک هاون سنگی کوبیده می‌شد. آب داغ به گرد این قالب چای افزوده می‌شد، یا آن را داخل کتریهای سنگی می‌جوشاندند و به عنوان یک نوشیدنی گرم مصرف می‌نمودند.

نوعی از چای متراکم که به عنوان چای سفید خوانده می‌شد، تا پس از دوره سلسله تانگ (۹۰۷-۶۱۸م) تولید می‌شد. این نوع خاص چای سفید تانگ به هنگام بهارچیده می‌شد که درآن رشد بوته‌های جوان چای همچون سوزنهای نقره‌ای فراوان بود. این دست چینهای اول چای به عنوان ماده خام در تهیه چای متراکم استفاده می‌شد.


ظهور چای بخارداده و گرد(پودری)

طی دوره سلسله سانگ (۱۲۷۹-۹۶۰)، نحوه تولید و تهیه همه نوع چای تغییر نمود. چای سانگ شامل اشکال کلاسوری (آزادبرگ) بود (برای حفظ خاصیت مطلوب و مورد نظر برای جامعه درباری)، اما شکل جدید پودری آن به وجود آمد. برگهای چای چیده می‌شدند و برای حفظ خاصیت رنگ و طراوت آن بخارداده می‌شدند. پس از عمل بخاردادن، این برگها خشک می‌شدند. سپس چای نهایی کاملا به صورت پودر درمی آمد و درداخل کاسه‌های بزرگی هم زده می‌شد. نوشیدنی حاصله به دلیل ظاهر زمردی سیر یا سفید قوس و قزحی (رنگین کمانی) و نیز نیروی شاداب سازی و سلامتی بخش خود بسیار مورد توجه قرار می‌گرفت. چای نوشیدنی درمیان مقامات دولتی و روشنفکران در طول دوران سلسله سانگ درجنوب چینی (قرون۱۲و۱۳) رواج داشت. آنها هنگام صرف چای، به اموری چون خواندن شعر، خطاطی، نقاشی، و بحث فلسفی می‌پرداختند. برخی اوقات نیز آنها درمکانهایی که چای و بساط چای رایج بود، مسابقاتی برای کیفیت چای به راه می‌انداختند. زمانی که هوی ژونگ، پادشاه سلسله سانگ، مدعی شد که چای سفید از لحاظ مرغوبیت در راس تمام انواع چای قرار دارد، وی حرکت تکاملی را برای دستیابی به یک گونه جذاب ازچای را به راه انداخت. این نوع سبک سانگ با تهیه چای با پودر آن در سرامیک آلات طی مراسمی زیبا که به نام مراسم چای سانگ شناخته شده، همراه بود. راهبان ژاپنی که دراین زمان به چین سفرکرده بودند، این مراسم تهیه چای را آموخته و با خود به وطنشان بردند. اگرچه این مراسم بعدها درچین منسوخ شد، اما این سبک سانگ تهیه چای در ژاپن تحت عنوان مراسم چای تکامل یافت و تاامروز نیز ادامه دارد. بسیاری از ارقام چای سفید با طعمهای جذاب برای جامعه درباری درطی دوره سلسله سانگ تهیه گردید. هوی ژونگ که بین سالهای ۱۱۲۵-۱۱۰۱ بر چین حکومت می‌کرد، چای سفید را بهترین نوع چای می‌دانست، و با توسعه ارقام مختلف چای سفید در میان سلسله سانگ مشهور شد، وازآن جمله نشاء یشمی قصر و نشاء نقرابی ابریشمی چای، است. تولید چای سفید مستلزم کار بسیارفشرده و طاقت فرسائی بود. درابتدا، چای از گونه‌های انتخاب شده بوته‌های عمل آمده یا درختان چای وحشی دراوایل بهار، چیده می‌شد. چای فوراً در معرض بخار قرار می‌گرفت، و سپس جوانه‌های آن انتخاب شده و پوسته بیرونی وگره خورده برگ چای کنده می‌شد. تنها بخش ظریف داخلی جوانه چای در آب چشمه خیسانده شده و سپس خشک می‌شد. این فرآیند چای سفیدی را به وجود می‌آورد که به اندازه ضخامت کاغذ باریک و نازک بودند. زمانی که عمل فرآوری انجام شد، چای نهایی توزیع می‌شد و اغلب به عنوان خراج یا مالیات به شکل فله به دربار سانگ ارسال می‌شد. آن سپس به صورت گردی سفید – نقره‌ای رنگ کاملاً خرد می‌شد و برای استفاده در مراسم چای سانگ، درون ظروف سرامیکی بزرگ هم زده می‌شد. این چای‌های سفید پودری نیز درآن دوره نیز برای انجام مسابقات معروف هم زنی چای استفاده می‌شد.


بو دادن و دم کردن (چای)
پرونده:برشته کردن چای Xi Hu Longjing.png 
بودادن چای

بخار دادن به برگهای چای، فرآیندی مقدماتی بوده که برای قرنها جهت تهیه چای بکار گرفته می‌شد. پس از تبدیل چای متراکم به شکل پودرچای، یکبار دیگر تولید چای برای تجارت و توزیع، تغییر نمود. چینیها روش متفاوتی را برای فرآوری چای در اواسط قرن ۱۳میلادی ابداع نمودند. برگهای چای ابتدا برشته می‌شد و سپس به جای بخار دادن آنها را خرد می‌کردند. این روش، خاستگاهی برای چای‌های دارای کیفیت پایین امروزی و دم کردن آنها است. درسال۱۳۹۱، دربار سلسله مینگ فرمانی را صادر کرد که طی آن تنها چای فله به عنوان خراج پذیرفته می‌شد. درنتیجه، تولید چای فله افزایش یافت و شیوه‌های فرآوری آن پیشرفت نمود. به زودی، بیشتر چای‌ها به صورت برگ کامل، فله توزیع شده ودر در ظروف سفالی دم می‌شدند.


اکسیداسیون (اغلب به اشتباه به آن تخمیر می‌گویند)

تخمیر چای ارتباطی به تخمیر با مخمر ندارد. آن درواقع اکسیداسیون برگهای چای است. در قرن۱۷، پیشرفتهای متعددی در تولید چای صورت گرفت. دربخش جنوبی چین، برگهای چای را درابتدا درزیر آفتاب خشک شده و سپس نیمه تخمیر گردیده، و از آن چای سیاه دراگون (اژدها) یا اولانگ تولید می‌نمودند. اما، این روش در باقی نقاط چین معمول نبود.


کره

اولین مدرک مستند تاریخی اعطای چای به یک خدایگان آباء و اجدادی، مراسمی را درسال ۶۶۱ذکر می‌کند که درآن یک پیشکش چای به روح شاه سورو سورو از گایا، بنیانگذار سلسله جوموان گایا (Geumgwan Gaya) (۵۶۲-۴۲) تقدیم شده‌است. شواهد به دست آمده از سلسله گوریو (۱۳۹۲-۹۱۸) نشان می‌دهد که هدایایی از چای در معابد بودائی به ارواح راهبان گرانقدر تقدیم می‌شده‌است. در دوره سلسله جوسیون (Joseon Dynasty) (۱۹۱۰-۱۳۹۲)، خانواده سلطنتی یی Yi و طبقه اشراف برای انجام آداب و رسوم ساده خود، در «مراسم روز چای» که یک مراسم فرگیر درآن زمان بود ؛ ازچای استفاده می‌نمودند، درحالی که درمراسم چای مخصوص برای مناسبتهای ویژه‌ای آن را بکارمی بردند. این موارد درکشورهای دیگر وجود نداشت. دراواخر دوره جوسیون، افراد معمولی به این مراسم می‌پیوستند و از چای برای برگذاری مراسم اشرافی استفاده می‌کردند، که درپی آن نمونه موجود درچین برمبنای متن ژوگزای، تشریفات خانوادگی می‌باشد. ظروف آلات سنگی رواج داشت، سرامیک آلات بیشتر معمول بود که عمدتاً در کوره‌های روستائی با خاک چینی کمیابی ساخته می‌شد، چراکه خاک چینی سلطنتی با دراگونهای آن ازهمه نادرتر بود. ازلحاظ تاریخی ظاهر کاسه‌ها و فنجانها براساس تاثیرات مذهبی، طبیعتگرا است. رنگ سبز بیدی یا یشمی آنها، پانچونگ، یا سینی‌های رنگ و رفته برنز مانند برای مراسم بودائی چائی ؛ نابترین رنگ سفید در طرح‌های کمرنگ چینی آلات برای مراسم چائی کنفسیوس ؛ چینیهای ضمخت تر و بلورجات متمایل به طوسی برای مراسم چای آنیمیستی (روح باوران) و یا برای صادرات به ژاپن استفاده می‌شد که درآنجا به آن ظرف نگهداری برنج (gohan chawan) می‌گفتند. بافت سطحی نسبتاً هنرمندانه آن از خاک رس و ماسه در ترکیب با لایه نازکی از شیشه ساخته شده بود که به خصوص دارای ارزش بالا بوده و از آن کپی برداری می‌شد. تصادفی بودن این آفرینش (هنری) را می‌توان به عنوان یک لحظه سرنوشتساز کنونی بیان کرد که برای اربابان تولید کننده چای از اهمیت برخورداربوده‌است. برخلاف سنت چینی، هیچ یک از ظروف چای کره‌ای را درمراسم مزبور، به عنوان آزمایش دریک نت موسیقی زیبا بکار نمی‌برند. درعوض قضاوت راجع به آنها براساس طبیعی بودن شکل، حس، و رنگ آمیزی آنها است. ابتدایی ترین نوع چای مصرف شده در مراسم‌های چای، به شدت تحت تاثیراستفاده از قالبهای چای سیاه قرارداشته، و معادل قدیمی آن چای پوئر هنوز هم درچین رایج است. بهترین نونه‌های چای مورد توجه قرار داشته، و چای با قدمت زیاد از چین وارد شده و رواج خاصی در دربار داشته‌است. اما، واردات گیاه چای توسط راهبان بودائی نمونه‌های مرغوبتری از چای را وارد کره و مراسم چای درآن نمود. درحالی که چای سبز همچون «چاکاسول» یا «چاگنو»، بیشتر مصرف می‌شود، اما انواع دیگر چای همچون Byeoksoryung" Chunhachoon, Woojeon, Jakseol, Jookro Okcheon, و نیز چای معطرگل داوودی، چای برگ خرمالو، یا چای بومادران را می‌توان در زمانهای مختلف سال مصرف نمود. راهبان بودائی با تقدیم نذورات در مراسم چائی شرکت می‌کنند. اما اصالت گوریو (Goryeo) و بعد از آن راهبان فرقه یانگبان کنفسیوس به این مراسم رسمیت داده‌اند. مراسم چایی همواره برای مناسبتهای مهمی بکار می‌رود همچون سالروز تولد، بزرگداشتها، یادکردن از دوستان قدیمی، و بطور فزاینده روشی برای مکاشفه از طریق تمرکز حواس Seon.


نقش ژاپن


وارد کردن چای و فرهنگ چای

اولین مراجع شناخته شده برای چای سبز در ژاپن در متنی قراردارد که توسط یک راهب بودائی در قرن نهم نوشته شده‌است. چای به یک نوشیدنی در میان طبقات مذهبی ژاپن تبدیل شد زمانی که راهبان و مبلغان ژاپنی به چین اعزام شدند تا فرهنگ مربوط به چای وارد شده به ژاپن را بیاموزند. اولین نوع چای احتمالاً به شکل قالبی از چین وارد شد. شواهد باستانی نشان می‌دهد که اولین بسته بذر چای از طریق کاهنی به نام Saicho (۸۲۲-۷۶۷، 最澄) در سال ۸۰۵ و بعدها توسط فرد دیگری به نام Kukai (۸۳۵-۷۷۴؛ 空海) درسال ۸۰۶ وارد شد. چای به یک نوشیدنی برای طبقات سلطنتی درزمان پادشاه ساگا ((嵯峨天皇) شاه ژاپن تبدیل شد زمانی که وی کشت گیاه چای را در ژاپن رواج داد. بذرهای آن از چین وارد، و کشت آن در ژاپن آغاز گردید.


Kissa Yojoki-کتاب چای

درسال ۱۱۹۱، کاهن مشهور فرقه بودائی زن (zen) با نام Eisai (栄西؛۱۲۱۵-۱۱۴۱) بذرهای چای را به کیوتو برگرداند. مقداری از این بذرها برای مایوشونین کاهن آورده شد و مبنایی برای چای Uji گردید. قدیمی ترین کتاب تخصصی راجع به چای در ژاپن، Kissa Yojoki (喫茶養生記؛ چگونه با نوشیدن چای سالم بمانیم) ازسوی ایسای نوشته شد. این کتاب دوجلدی درسال ۱۱۲۱ پس ازدومین و آخرین دیدار وی از چین نوشته شده‌است. چای نوعی عامل درمان نهایی ذهنی و طبی است و این توان را دارد تا زندگی بشر را پربارتر و طولانی تر بکند. مقدمه کتاب درباره این مطلب شرح می‌دهد که چطور چای می‌تواند اثر مثبتی بر پنج اندام حساس بدن و به ویژه قلب داشته باشد. آن راجع به خصوصیات طبی چای توضیح می‌دهد که شامل تقلیل اثر الکل شده و به عنوان یک محرک موجب درمان دملها، فرونشاندن تشنگی، رفع سوء هاضمه، بهبود بریبری، جلوگیری از بیحالی (کسلی)، و بهبود فعالیت دستگاه ادراری و مغز می‌شود. بخش اول آن کتاب درباره اشکال گیاه چای، گلها و برگهای چای توضیح داده و بیان می‌کند چطور گیاه چای رشد نموده و برگهای چای فراوری می‌گردد. فصل ۲، درکتاب درباره میزان مصرف و روش خاص لازم برای درمان بیماریهای فیزیکی افراد شرح می‌دهد. ایسای به طبقه جنگجو پیشنهاد می‌کند چای بنوشند که سرشناسی سیاسی ویژه‌ای را پس از دوره هاین به دست آورده بودند. ایسای بیان می‌کند که شوگون Minamoto no Sanetomo عادت داشت هرشب مقدار زیادی چای بنوشد. درسال ۱۲۱۴، ایسای کتابی را عرضه نمود که آن را خطاب به ژنرالی نوشت ودرآن از منافع سلامتی حاصل از نوشیدن چای اشاره نمود. پس از آن، رسم نوشیدن چای درمیان سامورائی‌ها معمول گردید. از همان ابتدا، چای سبز دربین مردم بافرهنگ ژاپن رواج یافت- نوشیدنی برای طبقه بالای جامعه و نیز کهانت بودائی در ژاپن. تولید افزایش یافت و چای بطور فزاینده دردسترس قرار گرفت، اگرچه هنوز ازاین امتیاز طبقه بالاتر اجتماع برخوردار بودند.


فرآیند برشته سازی چای که به ژاپن معرفی شد

درقرن ۱۳ و دوره سلسله مینگ، جنوب چین و ژاپن بیشتر از تبادل فرهنگی برخوردار بودند. تجارت عمده‌ای صورت می‌گرفت و روش برشته سازی در فرآوری چای در کیوشوی ژاپن رواج یافت. چون روش بخار دهی (درقرن۹م) و برشته سازی (قرن۱۳م) طی دوره مختلف به ژاپن آورده شده، چای‌های این دوره نسبت به دیگر چای‌ها متمایز هستند.


پیدایش فرهنگ چای در ژاپن

سرگرمی‌ها در قرون۱۲ و ۱۳ درچین متداول بود-خواندن شعر، خطاطی، نقاشی، و بحث فلسفی درحالی که مراسم چای طی چند قرن ازسوی راهبان بودائی (زن) و تحت رهبری اساسی راهبی به نام سنو رایکو (۱۵۹۱-۱۵۲۲) رواج می‌یافت. درواقع، هردو مورد نوشیدنی و مراسم چای نقش فعال خود را در سیاست فئودالی ایفا می‌کردند. شماری از مذاکرات مهم درمیان رهبران ملوک الطوایف درصحنه مقرراتی و بی سر و صدای مراسم چای برگذار می‌شد. تا پایان قرن ۱۶م، مسیر جاری چای تعیین شد. نهایتاً، چای سبز قابل دسترس توده‌های مردم شد، و به رایجترین نوشیدنی ملی تبدیل شد.


چای سبز جدید ژاپن

درسال ۱۷۳۸، سوئن ناگاتانی، چای «سنچای ((senchai» (الگو:Lang-ja) را که شکل تخمیرنشده‌ای ازچای سبز بود، توسعه داد. برای تهیه چای سنچای، اولین برگهای تحت فشار اولیه بخار است که بعداً به چای کلاسوری تبدیل و خشک می‌شود. به سال ۱۸۳۵، کاهای یاماموتو چای نوع گیوکورو ((gyokuro، (الگو:Lang-ja) بهترین نوع چای سبز فله بابرگ کلاسوری می‌باشد و با سایه انداختن درختچه‌های چای که طی هفته‌ها موجب افزایش بهره برداری محصول شده تا خواص شیمیائی برگ را به روشهایی تغییر دهد که ازنظر بیشتر مصرف کنندگان چای سبز مطلوب گردد. چای maccha جدید از (الگو:Lang-ja)بطور طبیعی از همان درختچه‌های انبوه تحت عنوان گیورکو به دست آمده و پور خالص آن بطور کامل با آب داغ مخلوط می‌شود، و از این چای درمراسم چای ژاپن استفاده می‌شود.


ماشین (غلتک) خردکن

درپایان دوره میجی (۱۹۱۲-۱۸۶۸) ماشین تولید چای سبز به بازار عرضه شده بود و جایگزین تهیه دستی چای شد. این ماشینها برای مقاصد مقدماتی چون خشک کردن، کوبیدن (خرد کردن)، خشکسازی ثانویه، کوبیدن نهایی، و بخار دهی چای بکار می‌رود.


اتوماسیون

اتوماسیون به بهبود کیفیت و کاهش بار کار کمک می‌کرد. حسگرها و کنترلهای کامپیوتری در اتوماسیون ماشینی به نحوی ارائه شده‌اند که کارگران غیر ماهر نیز بتوانند بدون آسیب به کیفیت چای محصول برتر چای را تولید کنند. نواحی مشخصی در ژاپن به عنوان تولید کننده انواع مخصوص چای سبز شناخته شده‌اند، و نیز چای‌هایی با کیفیت استثنائی چرا که خود برگهای سبز چای به عنوان کالای بسیار ارزشمند محسوب می‌شود. این ترکیب از عطا طبیعت و پیشرفتهای فنی بشری موجب تولید استثنائی ترین محصولات چای سبز می‌گردد که در بازارهای امروزی فروش می‌روند. امروزه، چای سبزبرشته شده دیگر در ژاپن رایج نبوده و درعوض از گرد چای در مناسبتها و مراسم استفاده می‌شود.


چای در کل جهان توزیع می‌شود

{{|Mergeto|تاریخچه چای|زمان=سپتامبر۲۰۰۶}} مارکو پولو به عنوان یک سیاح ونیزی در سفرنامه خود از چای سخنی به میان نیاورده‌است، تصور می‌شود که اولین گروه اروپائیان که با چای سروکار داشته‌اند، مسیحیان ساکن در Beijing چین باشند که در دربار امپراطورهای اواخر سلسسله مینگ Ming Dynasty حضور داشته‌اند ؛ یا کاشفان پرتغالیها باشند که از ژاپن درسال ۱۵۶۰ دیدار نمودند. روسیه درسال۱۶۱۸ پس از امپراطور مینگ چینی که چای را به عنوان هدیه برای سزار میشل اول پیشکش فرستاد، به خواص چای پی بردند. به زودی چای به اروپا عرضه گردید که به سرعت درمیان ثروتمندان فرانسه و هلند رواج یافت. استفاده انگلیس از چای به حدود سال۱۵۶۰برمی گردد و به شاهزاده (پرتغالی، کاترین از براگنزا وهمسر ملکه یعنی چارلز دوم از انگلستان) نسبت داده می‌شود. تقاضای فراوان برای چای در بریتانیا سبب کسر (تراز) تجاری نسبت به چین شد، و باعث شد تا انگلستان دراواسط قرن نوزدهم خود به تولید آن بپردازد. استفاده از بذرهای آن که از چین قاچاق می‌شد (نوعی ممنوعیت ورود برای خارجیها به نواحی کشت چای وجود داشت)، و سبب ایجاد آزمایشهای ناموفق برای انگلستان گردید اما نهایتاً موفق شدند کشت مولد آن را در بخشهایی از مستعمرات آن کشوردرهند که واجد آب و هوا وخاک مناسبی بود، انجام دهند. ref>Error on call to Template:cite web: Parameters url and title must be specified. Please see Template talk:Cite web for instructions on how to use the template.. thesimpleleaf.com.</ref>[۲] آنها تلاش نمودند تا کسری تجاری خود را با فروختن تریاک به چین جبران نمایند که بعدها سبب جنگ اول تریاک در سالهای ۱۸۳۸ تا ۱۸۴۲ گردید. انجمن چای بوستون نوعی قیام بود که در آن ساکنان بوستون درسال ۱۷۷۳ در اعتراض به سیاست چای و مالیات آن، انبارهای چای بریتانیا تخریب کردند.پیش از اقدام این انجمن، ساکنان ۱۳مستعمره بریتانیا در آمریکای شمالی بیشتر چای مصرف می‌کردند تا قهوه. در بریتانیا قهوه بیشتر رایج بود. پس از اقدام معترضان علیه مالیاتهای مختلف مربوط به چای، استعمارگران بریتانیایی به عنوان یک عمل وطن خواهانه از نوشیدن چای خودداری نمودند. همچنین، اهالی برایتون کمتر از قهوه مصرف نمودند. چای سرد(Iced) از سال ۱۹۰۴در آمریکای شمالی متداول شد، نمایشگاه جهانی سن لوئی. این روزها، سیاستهای متناقضی راجع به چای وجود دارد. چایکاران در ژاپن، تایوان و چین اغلب از درآمدهای بهتری نسبت به کشاورزان تولید کننده چای سیاه در دیگر کشورها برخوردارند.


لغت «چای»

معادل چینی کلمه چای 茶 است، اما این نماد در لهجه‌های چینی مختلف بطور متفاوتی تلفظ می‌شود. دونوع تلفظ آن به درون دیگر زبانهای جهانی راه پیدا کرده‌اند. یکی از آنها 'te ' (POJ :tě) بوده که از لهجه Min Nan گرفته شده در اطراف بندردریایی Xiaman (Amoy) به آن صحبت می‌شود. تلفظ دیگر آن Chá بوده که در لهجه فلات کانتون چین که در بنادر Guangzhou (کانتون)، هنگ کنگ، جزایر ماکائو و توابع خارجی چین و نیزلهجه ماندارین درشمال چین، صحبت می‌شود، اقتباس شده‌است. تلفظ دیگر آن 'zu ' است که در گویش wu در اطراف شانگهای به آن تکلم می‌شود. زبانهایی که در آنها مشتقاتی از کلمه Te وجود دارد عبارتند از آفریقائی، ارمنی، کاتالانی، (te )، دانمارکی، (te )، هلندی، ( thee)، انگلیسی ، (tea )، اسپرانتو، ( teo)، استونی، ( tee )، فاروئی، ( te)، فنلاندی ، ( tee)، فرانسوی ، ( thé)، (غرب فریزیان، ( tee )، گایلیک ایرلند ، ( té)، آلمانی ، ( Tee )، عبری ، (/tei / یا /te /، תה)، مجاری ، (tea)، ایسلندی ، (te)، اندونزیایی ، (teh)، ایرلندی ، (tae)، ایتالیایی ، (tè)، زبان علمی لاتین، (thea)، لتوانی ، ( tēja)، مالایایی ، ( teh)، نروژی ، ( te)، لهستانی ، (herbata که از ریشه لاتین herba thea گرفته شده‌است)، گایلیک اسکاتلندی ، ( teatha، ti)، سینگالی|، اسپانیائی ( té)، سوئدی، ( te)، تامیلی، (thè)، ولزی (te)، و Yiddish (/ tei/، טיי).

آنهایی که ازمشتقات کلمه چا یا چای استفاده می‌کنند عبارتند از: آلبانیائی، ( Ҫaj)، عربی ، (شای )، آشوری، (تلفظ می‌شود chai )، آذری، (Ҫay )، بنگالی ، (চা)، بوسنیایی، ( čaj)، بلغاری، ( Чай)، کامپانگانی، (cha )، کوبایی ، ( tsa)، کرواتی، (čaj )، چک ، ( čaj)، یونانی ، (τσάι)، هندی ، (चाय)، ژاپنی ، ( cha茶, ちゃ,)، قزاقی ، ( шай)، کره‌ای، ('차)، مقدونی، (čaj)، مالایامی و نپالی، (chai )، فارسی، (چای )،
پنجابی ، (ਚਾਹ)، پرتقالی ، (chá)، رومانیایی، ( ceai)، روسی، (chai чай)، صربی، (чај)، اسلواکی ، (ajČ)، سومالی، (shaax)، سواهیلی ، (chai)، تاگالوگی، (tsaa )، تای، ( ชา)، تبتی ، (ja )، ترکی، (çay )، اوکراینی، (чай )، اردو، ( چای )، ازبکی ، ( choy)، و ویتامی ، ( trà و chè مشتق مستقیم چینی 茶 هستند ؛ مورد اخیر عمدتاً در بخش شمالی بکار می‌رود).

لغت لهستانی czajnik برای کتری چای، مستقیماًاز کلمه cha گرفته شده که ریشه آن یک لغت روسی است. اما، چای درزبان لهستانی herbata احتمالاً از ریشه لاتین herba thea به معنای گیاه چای اقتباس شده شده‌است. شاید بتوان این اسامی را از لحاظ ریشه به هم ربط داده که برای توزیع چای در این فرهنگها استفاده شده، اما لین ارتباط به این سادگی هم نیست. به عنوان مثال، چای درابتدا به بریتانیا رسید و از طریق هلند از فوجیان تجارت شد که از کلمه te استفاده می‌کردند، و گرچه بیشتر تجارت بریتانیا از طریق کانتون صورت می‌گرفت که از لغت cha استفاده می‌نمودند، اما تلفظ اهالی فوجیان بیشتر رایج شده‌است.

در ایرلند یا دست کم در شهر دوبلین اصطلاح cha اغلب برای چای بکار می‌رود و گویش مشترک tay در سراسر این سرزمین (گرفته شده از ریشه tae در زبان گایلیک ایرلند)، و char به عنوان اصطلاح محاوره‌ای slang برای لغت چای در سراسر امپراطوری بریتانیا وبین نیروهای نظامی commonwealth در قرون ۱۹ و۲۰ در یک کاربرد محلی رایج بوده‌است. درشمال آمریکای شمالی، لغت chai تقریباً فقط به نوشیدنی هندی chai (یا masala chai) اشاره دارد.

شاید تنها مکانی که در آن یک لغت نامرتبط با چای استفاده می‌شود بیان این نوشیدنی در آمریکای جنوب (به ویژه کشورهای دامنه رشته کوه آند) باشد، زیرا دارای یک نوشیدنی محرک مشابه هستند :hibera mate، که بسیار پیشتر از ورود چای در آن مناطق مصرف میشده‌است. در نواحی مختلف آمریکای شمالی هرنوع چای را با عنوان مکمل می‌نامند.


فرهنگ چای

الگو:دامنه چای اغلب در مناسبتهای اجتماعی همچون afternoon tea و مهمانی چای (خوری) نوشیده می‌شود. در اوایل روز برای افزایش هوشیاری می‌توان صرف نمود ؛ زیرا آن شامل تئوفیلین و پیوند کافئین (که معمولاً تئین نامیده می‌شود) می‌باشد، اگر چه چای‌های بدون کافئین هم وجود دارد. انواع Tea ceremonies وجود دارد که منشاء آن فرهنگهای مختلف می‌باشند، مراسم پیچیده، رسمی و بی سر وصدای ژاپنی آن بیشتر شناخته شده‌است. نمونه‌های دیگر عبارتند از مراسم چای کره‌ای یا روشهای سنتی دیگر نوشیدن چای در فرهنگ چای چینی. < !—این مستلزم بررسی خلاصه‌ای از موضوع اصلی می‌باشد< --


تهیه

این بخش درباره رایجترین روشهای تهیه چای می‌باشد. روشهای کاملاً متفاوتی در شمال آفریقا، تبت و شاید نقاط دیگراستفاده می‌شود.در آمریکای جنوبی، چای سرد نیز به طریقی متفاوت تهیه می‌شود. معمولاً این طور تصور می‌شود که بهترین روش برای تهیه چای یا قرار دادن مستقیم آن در یک قوری یا در یک چای دم کنی است که اغلب با استفاده از چای کیسه‌ای انجام می‌شود. اما، چای کاملاً قابل قبول از لحاظ مصرف را می‌توان با استفاده نوع کیسه‌ای آن دم نمود. برخی افراد هم مرحله استفاده از قوری را دور(میانبر) می‌زنند و چای را بطور مستقیم در یک فنجان یا لیوان تهیه می‌کنند. این روش بیشتر متداول است. اما، برای دستیابی به کیفیت قابل قبول چای، لازم است از اصولی برای تهیه آن پیروی شود همچون اختصاص زمان کافی دم کشیدن از طریق قرار دادن چای کیسه‌ای در داخل فنجان پیش از ریختن آب داغ. از لحاظ تاریخی درچین، روش دم کردن چای به چند دسته تقسیم می‌شود. مرحله اول دم کردن که عبارتست از شستن فوری چای با آب، و سپس مراحل دوم وبعدی آن انجام می‌گیرد. از مرحله سوم تا پنجم تقریباً همیشه به عنوان بهترین بخشهای عمل دم کردن چای به حساب می‌آید، اگرچه انواع چای بطور متفاوتی پاک و شسته می‌شوند، و ممکنست برای دم کردن آنها نیاز به مراحل بیشتری ازاستفاده از آب جوش باشد. به عنوان نمونه، بهترین دما برای دم کشیدن چای را براساس نوع آن می‌توان تعیین نمود. چای‌هایی که دارای دوره اکسیداسیون کوتاه باشند و یا اصلاً این دوره را طی نکرده باشند، همچون چای سبز یا سفید، به خوبی در دمایی پایین حدود C°۸۰ دم می‌کشند، درحالی که چای‌های دارای دوره طولانی اکسیداسیون، با دردمایی بالاتر از C°۱۰۰ دم بکشند.


؛ چای سیاه : آبی که به چای سیاه افزوده می‌شود باید در دمای جوش (C°۱۰۰ یاf°۲۱۲) باشد، به استثنای چای‌های مرغوبتر که در آنها دمای پایینتری توصیه می‌شود. این این می‌تواند تاثیر فراوانی بر طعم نهایی نوع چای مصرفی داشته باشد. یکی از معمولترین اشتباهات زمانی رخ می‌دهد که چای سیاه با استفاده از آبی با درجه حرارت پایین دم شود. چون نقطه جوش آب با افزایش ارتفاع زمین کاهش می‌یابد، درست دم کردن چای سیاه در نقاط کوهستانی بیشتر با مشکل مواجه‌است. همچنین توصیه می‌شود که قوری چای پیش از دم کردن آن گرم شده باشد که این کار را می‌توان به سادگی با افزودن مقداری آب جوش در آن و کمی گرداندن در آن پیش ازخالی کردن آن، انجام داد. چای سیاه را نباید کمتر از ۳۰ثانیه یا بیشتر از ۵ دقیقه جوشاند. (به این فرآیند دم کردن یا [از لحاظ گویشی] در بریتانیای کبیر «جا افتادن» (mashing) یا گویند) پس از آن ماده تانین(tannin) آزاد شد، با عامل تحریک کننده تئوفیلین و کافئین مقابله نموده و چای را تلختر می‌سازد. (این نقطه در زبان انگلیسی بریتانیایی “جوشیده” (stewed) گفته می‌شود) بنابراین برای عمل آوردن چای، نباید اجازه داد که چای برای بیش از ۳-۲ دقیقه بجوشد. هنگامی که چای به حد کافی دم کشید تا باب میل نوشنده آن باشد، در زمان مصرف باید تفاله آن را گرفت. ؛ چای سبز: برای چای سبز برطبق بیشتر موارد باید درحدود C°۸۰ تا C°۸۵ (f°۱۸۵-۱۷۶) دما داشته باشد ؛ هرچه کیفیت برگها بهتر باشد این دما پایینتر است. آب داغتر موجب سوختن برگهای چای سبز و درنتیجه طعم تلخ برای آن است. ترجیحاً، ظرف محتوی چای در هنگام دم کردن، لیوان دسته دار، یا قوری باید از قبل گرم شده باشد تا چای فوراًسرد نشود. ؛ چای اولانگ : انواع چای اولانگ باید دردمایی بین C°۱۰۰تا۹۰ (f°۲۱۲-۱۹۴) دم شود و مجدداً ظرف دم کنی باید پیش از ریختن آب باید گرم باشد. قوری‌ها ی ایزیانگ Yixing purple، ظروف ایده آلی برای دم کردن چای اولانگ می‌باشند. برای دستیابی به نتیجه بهتر استفاده از آب چشمه مناسب است زیرا املاح معدنی موجود در آب چشمه موجب بیشتر معلوم شدن طعم چای می‌شود. چای ممتاز یا مرغوب : برخی چای‌ها به خصوص انواع چای سبز و یا چای مرغوب اولانگ یا دارجلینگ طی مدت کوتاهتری دم می‌کشند، وبرخی اوقات کمتر از۳۰ثانیه. با استفاده از چای صاف کن در پایان زمان دم کشیدن اگر از چای کیسه‌ای استفاده نشده باشد، می‌توان برگهای آن را از آب جداکرد. ؛ دم کردن : به منظور حفظ ماده اولیه (تانین) در چای بدون نیاز به ریختن تمام آن در فنجانها، می‌توان از یک قوری دیگر استفاده نمود. بهترین نوع قوری دم کشیدن چای، جنس سفالی وغیر بلوری آن است ؛ قوری‌های ایزیانگ بهترین نمونه بوده و به خاطر استفاده از گل سفال دارای کیفیت بالا درساخت شان معروف هستند. قوری دم کنی چای عموماً از جنس چینی است تا گرما رادرخود بهتر نگه دارد. قوری‌های ساخته شده بزرگتر قرن ۱۹ برای دم کردن چای، بسیار کمیاب و گرانقیمت بودند. مصرف کنندگان مجرب اغلب تاکید می‌کنند که به هنگام دم کشیدن چای نباید آن را به هم زد یا جابجا کرد. (برخی اوقات این عمل را در بریتانیا «هم زدن» (winding) گویند) آنها میر گویند که این عمل موجب کاهش رنگ چای خواهد شد اما احتمالاً اسید تانیک (tannic acid) هم از آن خارج می‌شود که همان کاری می‌کند که جوشیدن طولانی آن با چای خواهد نمود. به همین دلیل نباید با فشاردادن چای کیسه‌ای آخرین قطرات آن را گرفت ؛ اگر چای پررنگ تری می‌خواهید باید از برگهای بیشتر چای استفاده شود.

؛ افزودنیها: افزودنیهای متداول به چای شامل شکر یا عسل، لیمو، شیر، عصاره میوه جات است. برخی از کارشناسان از افزودن سرشیر(غذا) به آن به دلیل تقویت بیش از حد طعم آن خودداری می‌کنند. آنچه از این قاعده مستثناست، استفاده از چای‌های بسیار مقوی همچون معجون چای جزایر فریزلند شرقی است. اما، تصور براین است که شیر مقدار ماده تانین باقی مانده را خنثی کرده و اسیدیته آن را کاهش می‌دهد.

زمانی که در چای از شیر استفاده می‌کنیم، برخی افراد به هنگام استفاده از چای، شیر سرد را به چای اضافه می‌کنند ؛از جوشاندن شیر جلوگیری می‌نماییم، که در نتیجه موجب ایجاد امولسیون و طعم بهتر آن می‌شود. [۳]

از لحاظ اجتماعی ترتیب صحیح به این صورت است: چای، شکر، شیر، اما این روال پیش از ابداع یخچال رسم بوده‌است. اهمیتی ندارد که این روال تنها در قرن بیستم رایج شده باشد- مقدم بر این، لیوان‌های معمولی سفالی بکار رفته قادر به حفظ دمای چای نبوده‌اند، واز این جهت روال بر افزودن چای به شیر بوده‌است. این روال در مورد چینی ظریف (فراتاب) صادق نیست. درابتدا افزودن شیر، چای را غلیظتر می‌کند و شکر در آن سخت تر حل می‌شود درصورتی که مایع مزبور در فنجان داغ نباشد. علاوه براین، مقدار شیر مورد استفاده بطور طبیعی تعیین کننده رنگ چای است، از اینرو تا جایی شیر افزوده می‌شود که از آن رنگی مطلوب به دست آید. اگر اول شیر افزوده شود، تعیین نتیجه این کار بیشتر براساس حدس و گمان خواهد بود. البته، اگر چای در داخل یک لیوان دسته دار دم شود، زمانی که چای کیسه‌ای برداشته شد باید شیر به آن افزوده شود. درنواحی سردسیر تر همچون مغولستان و نپال، کره برای تامین انرژی و کالری بدن به آن افزوده می‌شود. چای کره تبتی شامل نمک سنگی و کره گاو تبتی است، که پس از آن تقریباًهمچون ظرف کره گیری (خیک)، آن را به شدت هم زده و تکان می‌دهند. طعم این نوشیدنی بیشتر شبیه یک آبگوشت پرملات می‌شود تا چای، و ممکنست افرادی که عادت به نوشیدن آن ندارند با دیده اغماض آن را دارای طعمی مطلوب بیان کنند. ؛ مراسم : (فرقه) زن بودائیسم ریشه بسیار ناب مراسم چای ژاپنی است. ایالت فوجیان چین خاستگاه مراسم چای Gong Fu است، که هیچ ربطی به هنر رزمی کونگ فو(توا) ندارد اگرچه ویژگیهای آن شبیه به هم است : یعنی مفهوم واژگانی آنها زمان-انرژی است یا به عبارتی مقدار زیادی زمان و انرژی برای آن صرف می‌شود. آن استفاده سریع از انبرها (نگهدارنده ظرف) و ظروف مختلف را درتهیه چای نشان می‌دهد. فروشندگان برگ سبز چای در چین اغلب از این روش برای تهیه چای جهت مشتریان خود استفاده می‌کنند. مراسم چای کره‌ای بیشتر به مراسم چای چینی شبیه‌است. ؛
در بریتانیای کبیر، افزودن شیر در ابتدای تهیه آن از لحاظ تاریخی یک روش منسوب به طبقه پایینتر جامعه برای تهیه چای است ؛ طبقات بالاتر جامعه همیشه بعد از آن شیر به آن می‌افزایند. ریشه این تفاوت را چنین می‌توان بیان نمود که لیوانهای دسته دار کمتر مرغوب سفالی طبقه کارگر ممکنست بشکند اگر چای جوشان و داغ بطور مستقیم به آنها افزوده شود، درحالی که فنجانهای چینی لعابدار طبقه بالای اجتماعی نمی‌شکند. هم اکنون، انتخاب این روش بیشتر می‌تواند به سلیقه و ترجیح شخصی مربوط شود.


بسته بندی

؛ کیسه‌های چای: برگهای چای را در داخل کیسه کوچک (معمولاً کاغذی) tea bag بسته بندی می‌کنند. امروزه، تولید چای کیسه‌ای برای بسیاری از مردم کار آسان ومتداولی است. اما، چون ضایعات و خاک حاصل از فرآوری جدید چای نیز در بیشتر چای‌های کیسه وجود دارد، از نظر بیشتر طرفداران چای، این روش دارای طعم و کیفیت پایینی است. کاغذ مورد استفاده در کیسه چای نیز ممکنست دارای مزه خاصی باشد که از طعم اصلی چای بکاهد.
دلایل دیگری که به عنوان علت نامرغوب بودن طعم چای کیسه‌ای مطرح می‌شود عبارتند از: چای خشک، به سرعت طعم خود را در معرض هوا از دست می‌دهد. بیشتر چای‌های کیسه‌ای


(اما نه همه آنها) دارای برگهای خرده شده‌ای هستند ؛که نسبت بالای فضای سطح اشغال شده به حجم این برگها در کیسه‌های چای آنها رابیشتر در معرض هوا قرار می‌دهد، و بنابراین سبب می‌شود تا آنها زودتر بیات شوند. برگهای سبز چای ممکنست دارای اندازه‌های بزرگتری باشد و کلاً دست نخورده و بدون نقص باقی بماند.پهن کردن برگها دراین کیسه‌ها روغنهای چاشنی دار آن را خارج می‌سازد.
برگ سبز چای مرغوب به صورت آکبند بسته بندی می‌شود.


کیسه‌های سه گوش چای
(شرکت) لیپتون اخیراً شکل جدیدی را برای چای کیسه‌ای عرضه کرده‌است:
کیسه‌های سه گوش(مثلثی) توری از جنس یک لایه توری ظریف ساخته شده‌اند و به جهت آن ممکنست برای محیط زیست مضر (غیرقابل تجزیه) باشند، مورد انتقاد قرار گرفته‌اند.
چاشنی‌های مختلفی را در این کیسه‌های سه گوش چای می‌توان برای خرید عرضه کرد، همچنین محتویات آن به شرح زیر از سوی شرکت لیپتون بیان می‌شود: چای سفید- چای سفید، چای سبز، برگهای پرتقال، بذرهای گل سرخ (رز)، چاشنی لیموئی، ریشه شیرین بیان، و چاشنی‌های طبیعی.
چای سبز، خشکبار میوه‌ای (زردآلو، هلو، انبه)، چاشنیهای طبیعی.
چای سرخ - Rooibos (آفریقائی)، چای سیاه، گلهای بامیه، برگهای پرتقال، برگهای گل سرخ، گرد خشک توت فرنگی، چاشنی لیموئی، چاشنیهای طبیعی، ریشه شیرین بیان.
شکلات کارامل وانیلی-چای سیاه، کارامل، نشاسته ذرت، چاشنیهای طبیعی، روغن نخل.
توت وحشی باواریائی – چای سیاه، گرد خشکبار میوه (سیب، توت جنگلی، مویز سیاه، سنبل کوهی)، برگهای گل سرخ، ریشه بوداده کسنی، ریشه دارچین، ریشه شیرین بیان، پوست‌های پرتقال و زنجبیل، چاشنیهای طبیعی.
مروارید سیاه- چای مرغوب دستچین و پرتقالی پوئر.


؛ «'برگ سبز چای (فله)»': برگهای چای که بطور فله در داخل یک محفظه یا کانتینر دیگر تلنبار می‌شوند. این برگها باید شخصاً از سوی مشتری با صرف آن در فنجان، لیوان یا قوری ارزیابی شوند. این اجازه می‌دهد که درعین انعطاف پذیری فراوانتر، مشتری بتواند چای دلخواه کمرنگ یا پررنگ خود را امتحان کند، اما کیفیت آن فدا می‌شود. الکها، چای صافکنها، قوریهای صافی دار وچای کیسه‌ای برای دم کردن موجود است تا از لحاظ تجاری بتوان بدون وجود برگهای معلق تفاله چای، آن را نوشید. روش سنتی تر و یا شاید کارآمدتر برای حل این مشکل، استفاده از فنجانهای سه تکه درپوشدار است که چای دم کن گایوان (gaiwan) نامیده می‌شود. درپوش گایوان را به هنگام ریختن چای به فنجان دیگرجهت مصرف، می‌توان برای خارج کردن برگهای تفاله چای، جابجا کرد. ؛ چای متراکم (فشرده) : مقدار فراوان چای را نیزمی توان برای انبار کردن و نگهداری جهت رسیدن به کیفیت مطلوب، متراکم نمود. معمولاً چای پوئر را فشرده نموده و سپس با یک کارد کوچک برگهای آن را ازهم بازمی کنند. بیشتر اوقات چای فشرده را نسبت به برگ سبز چای برای مدت طولانی تری می‌توان انبار نمود. ؛ قالبهای چای : یکی از جدید ترین اشکال مصرف چای، به عنوان نمونه دیگری از چای کیسه‌ای، چای قالبی است.
چای قالبی ابتدا در اوسط دهده ۱۹۹۰در هلند ابداع شد، که در آن کشور شرکتی به نام (Venezia Trading)، یک قالب چای به نام تیکولینو تولید نمود. تیکولینو به عنوان قالبهای جداگانه چای ساخته می‌شود که در آن فناوری دم کردن برگهای چای در داخل کارخانه با آزاد شدن طعم و عطر آن مورد استفاده قرار می‌گیرد.

؛ چای فوری : در زمانهای اخیر، چای‌های فوری همچون قهوه فوری خشک و منجمد، رایج شده‌است. چای فوری در دهه ۱۹۳۰ ابداع شد، اما تا اواخر دهه ۱۹۵۰۰ جنبه بازرگانی و تجاری پیدا نکرد، و تنها تا همین زمان اخیر بوده که متداول شده‌است. این محصولات با افزودن چاشنیهایی همچون وانیل، عسل یا میوه عرضه می‌شود، و همچنین می‌تواند شامل شیرخشک هم باشد. محصولات مشابهی نیز برای چای سرد فوری وجود دارد که به دلیل سهولت مصرف خود نیازی به آب جوش تدارد. کارشناسان چای به این محصولات به دلیل فداکردن گوارایی طعم چای در برابر سهولت مصرف آن، انتقاد می‌نمایند.


انبارسازی

انبار کردن چای برای حفظ طعم چای خالص ضروری است. چون چای بسیار آسان رطوبت و بوهای محیط را جذب می‌کند لذا لازم است تا آن را در انواع کانتینرهایی نگهداری کنند که از بوهای تند به دور باشد. یک روش نگهداری مقادیر کم برگ سبز چای، نگهداری در ظرف حلبی یا شیشه‌ای است. این ظروف با دور نگهداشتن چای از رطوبت و نیز بوهای خارجی، موجب حفظ طعم اصلی چای می‌شوند. روشهای دیگر برای نگهداری چای شامل قراردادن چای در کیسه‌های آکبند است. به هنگام انبارسازی چای باید آن را از نورخورشید، بوهای تند، و رطوبت دور نگهداشت. برای مقادیر بیشتر چای بهتر آنست که آن را داخل یک کانتینر سردکن (مبرد) قراردهند. ابتدا چای را داخل یک لفاف کاغذی قهوه‌ای رنگ بپیچید و سپس آن کاغذ را برای دور نگهداشتن چای از رطوبت درون کاغذهای قهوه‌ای رنگ دیگر دوباره لفافه بندی کند. بعد چای را داخل کانتینر کولر دار قردهید که چیزی به جز چای درون آن نیست و به خوبی هم در آن بسته می‌شود. سپس چای را به مکانی سرد به دور از رطوبت و بو منتقل سازید. طول زمانی که شما می‌توانید چای را درآن مدت انبار کنید به نوع آن بستگی دارد. برخی چای‌ها همچون گل چای درطول یکماه یا همین حدود، خراب می‌شوند، اما گروه دیگر ممکنست طی گذشت زمان بهتر نیز بشوند.


همچنین نگاه کنید بهAnna Russell، بانوی دوک بدفورد
چای آسام هند
چای حبابی
Capputeano چای مخلوط شده با شکر قهوه‌ای به عنوان وعده غذایی
چای سیلان (شفافسازی)
Chai Tea
فرهنگ چای چینی
چای دارجلینگ
Earl Grey، چای مخلوط با بهار نارنج
چای صبحانه انگلیسی
The health benefit of tea
چای سرد (یخ)
چای صبحانه ایرلندی
مراسم چای ژاپنی
مراسم چای کره‌ای
Lapsang souchong نوعی موسیقی (برای مراسم چای)
فهرست شرکتهای چای
چای پرتقالی پکو
چای نعنایی
Rooibose چای سرخ آفریقائی
سماور
Snapple چای سبز لیموئی برای رژیم
Tazo نام یک شرکت تولید کننده چای
سوابق چای




منبع
↑ Lu Ju p.۲۹-۳۰ (Czech edition)
↑ Error on call to Template:cite web: Parameters url and title must be specified. Please see Template talk:Cite web for instructions on how to use the template.. Darjeeing Research and Development Center.
↑ Error on call to Template:cite web: Parameters url and title must be specified. Please see Template talk:Cite web for instructions on how to use the template.. BBC News (۲۰۰۳-۰۶-۲۵). بازیابی در ۲۰۰۶-۰۷-۲۸.Jana Arcimovičová, Pavel Valíček (۱۹۹۸): Vůně čaje, Start Benešov. ISBN ۸۰-۹۰۲۰۰۵-۹-۱ (به زبان چک)
T. Yamamoto, M Kim, L R Juneja (editors): Chemistry and Applications of Green Tea, CRC Press, ISBN ۰-۸۴۹۳-۴۰۰۶-۳
Lu Yu (陆羽): Cha Jing (茶经) (کتابی کلاسیک در مورد چای). References are to Czech translation of modern-day editon (۱۹۸۷) by Olga Lomová (translator): Kniha o čaji. Spolek milců čaje, Praha, ۲۰۰۲. (به زبان چک)
John C. Evans (۱۹۹۲): چای در چِن: تاریخچه آشامیدنی ملی چین,Greenwood Press. ISBN ۰-۳۱۳-۲۸۰۴۹-۵
Alastair G.Power (۱۹۸۸) 'Tea's Made', 'تحت سلطه چای' ISBN ۰-۸۴۴۳-۲۹۸۶-۳
Kit Chow, Ione Kramer (۱۹۹۰): All the Tea in China, China Books & Periodicals Inc. ISBN ۰-۸۳۵۱-۲۱۹۴-۱ References are to Czech translation by Michal Synek (۱۹۹۸): Všechny čaje Číny, DharmaGaia Praha. ISBN ۸۰-۸۵۹۰۵-۴۸-۵
Stephan Reimertz (۱۹۹۸): Vom Genuß des Tees : Eine eine heitere Reise durch alte Landschaften, ehrwürdige Traditionen und moderne Verhältnisse, inklusive einer kleinen Teeschule(به زبان آلمانی)* Jane Pettigrew (۲۰۰۲), تاریخچه اجتماعی چای
Roy Moxham (۲۰۰۳), چای: اعتیاد، امپراطوری و سلطه

[ جمعه ۱۸ بهمن ۱۳۸٧ ] [ ۱٠:۱۳ ‎ق.ظ ] [ رضا کرمی ]
.: Weblog Themes By Pichak :.

درباره وبلاگ

لطفا در نظر سنجی سایت شرکت کنید
موضوعات وب
امکانات وب
Google

در اين وبلاگ
در كل اينترنت
کد جستجوگر گوگل

  • کتاب ، مقاله ، پروژه دانشجویی و پایان نامه