امروزه کار با کامپیوتر در خانه و محل کار آن قدر رایج شده است که برخی از افراد هر روز مجبور به استفاده از کامپیوتر در مدت زمانی طولانی هستند.

کامپیوتر و پیرچشمی زودرس

کار مداوم با کامپیوتر باعث ایجاد پیرچشمی زودرس می شود. به همین خاطر  توصیه می شود:

فاصله زمانی بگذارید و بیشتر از 45 دقیقه پشت سر هم با آن کار نکنید.

سبزی و میوه زیاد بخورید.

پس از مدتی نگاه به صفحه کامپیوتر، به نقطه ای دور خیره شوید و نگاه کنید.

چشمتان را در تاریکی مطلق استراحت دهید.

از لامپ های کم مصرف به هیچ وجه استفاده نکنید.

استفاده از عینک هایی که جلوی اشعه های مضر مانیتور را می گیرند، توصیه می شود.

ورزش چشم را نیز روزانه انجام دهید.

کامپیوتر و سلول های جنسی

یکی دیگر از عوارض کار طولانی با کامپیوتر، تاثیر منفی آن روی سلول های جنسی است. این سلول ها خیلی حساس هستند.

لذا قرار دادن لپ تاپ بر روی زانو و در کنار دستگاه تناسلی که برخی از افراد عادت به استفاده از لپ تاپ خود بدین شکل دارند، می تواند برای کاربران مشکلاتی ایجاد نماید.

به همین علت توصیه می شود: حتی الامکان لپ تاپ را با فاصله بیشتر از خودتان و بر روی میز قرار دهید.

کامپیوتر و نشستن طولانی مدت بر روی صندلی

هر از چند گاهی از جای خود برخیزید و مقداری قدم بزنید و وضعیت نشستن خود را تغییر دهید و از زیرپایی نیز استفاده نمایید.

گاهی یک پایتان را از زانو خم کنید و روی آن بنشینید و این کار را در مورد پای دیگر نیز انجام دهید.

کامپیوتر و غروب آفتاب

نزدیک غروب آفتاب از انجام کارهای دقیق که تمرکز چشم را می طلبد، پرهیز کنید. چرا که در آن لحظه سلول های چشمی در حال تغییراتی هستند تا خود را آماده دید مناسب در شب نمایند و به کارگیری آن ها برای کارهای دقیق به آنها صدمه می زند.

کامپیوتر و مسائل پوستی

مشکلات پوستی از خارش پوست گرفته تا قرمزی همراه با پوسته ریزی و هم چنین بروز برجستگی های کوچک پوستی از جمله عوارض ناشی از کار با رایانه است.

برجستگی های کوچک پوستی ، دو ساعت پس از انجام کار با رایانه بروز می کند و چند ساعت بعد از اتمام کار برطرف می شود.

محل استقرار مانیتور باید به گونه ای باشد که تنها در یک جهت باشد و هیچ فرد دیگری نتواند در مقابل یا کنار آن در حالت نشسته و یا ایستاده و در فاصله کمتر از 150 سانتیمتر قرار گیرد.

شدت تابش اشعه های منتشره از مانیتور با فاصله فرد تا منبع تابش نسبت عکس دارد، به طوری که با افزایش فاصله، از میزان شدت تابش پرتوها کاسته خواهد شد.

بنابراین افرادی که با رایانه کار نمی کنند ولی در محل حضور دارند، باید حداقل فاصله مجاز 150 سانتیمتر از مانیتور را رعایت کنند.

کامپیوتر و مشکلات اسکلتی و عضلانی

60 درصد از افرادی که با رایانه کار می کنند، به علت بد نشستن پشت میز رایانه و عدم استفاده صحیح از ابزار کار چون میز رایانه، دچار مشکلات اسکلتی و عضلانی می شوند.

این افراد دچار درد گردن، گزگز و خواب رفتن انگشتان دست، گرفتگی عضلات ساق پا و کمردرد می شوند.

جلوگیری از مشکلات ناشی از کار با کامپیوتر

- حرکات کششی مناسب انجام دهید.

- در فواصل استفاده از رایانه استراحت کافی کنید.

- سعی کنید به طور ارادی پلک بزنید. این کار سبب می شود سطح چشم با اشک آغشته شده و خشک نشود. اگر مشکل شدید باشد، می توانید از قطره های اشک مصنوعی استفاده کنید.

- باید مانیتور را در ارتفاع مناسب قرار دهید و ارتفاع صندلی را نسبت به میز کار طوری تنظیم کنید که ساعد دست شما هنگام کار با کیبورد، موازی با سطح زمین باشد.

- هنگام کار کردن با کامپیوتر خود را راست نگه دارید. شانه را عقب بدهید. پشتی صندلی را به گونه ای تنظیم کنید که کاملا به پشت شما بچسبد.

- ارتفاع صندلی طوری تنظیم شود که پاها روی زمین قرار داشته باشند و زانوی شما در زاویه 90 درجه باشد.

- مرکز مانیتور باید حدود 10 تا 20 سانتی متر پایین تر از چشمان شما باشد. این وضعیت باعث می شود پلک ها پایین تر قرار گیرند، سطح کمتری از چشم در معرض هوا باشد و از خستگی گردن و شانه ها نیز می کاهد.

- مانیتور خود را طوری قرار دهید که نور پنجره یا روشنایی اتاق به آن نتابد. هنگام کار با کامپیوتر سعی کنید پرده ها را بکشید و روشنایی اتاق را نیز به نصف وضعیت معمولی کاهش دهید. تابش نور به صفحه مانیتور سبب خستگی چشم می شود.

- اگر مجبورید که به طور متناوب به یک نوشته و مانیتور نگاه کنید، چشم خسته می شود. سعی کنید صفحه نوشته را در حداقل فاصله و هم سطح با مانیتور قرار دهید. برای این کار می توانید از copyholder (وسیله نگه داشتن کتاب یا کاغذ به طور ایستاده) استفاده کنید.

- روشنایی مانیتور خود را تنظیم کنید. یک روش برای تنظیم روشنایی مانیتور این است که به یک صفحه وب با زمینه سفید نگاه کنید. اگر سفیدی صفحه برای شما مثل یک منبع نور است، روشنایی مانیتور زیاد است و باید آن را کم کنید. در مقابل اگر صفحه کمی خاکستری به نظر می رسید، روشنایی را زیاد کنید.

- می توانید از عینک مخصوص استفاده کنید. برای دریافت عینک مناسب کامپیوتر به چشم پزشک مراجعه کنید.

- از بلندگو به جای هدفون استفاده کنید. البته هدفون های بزرگ آسیب‌شان کمتر است.

منبع : تبیان

ورزش درمانی باعث درمان انواع مختلف کمردرد می شود. ورزش تاثیرات مختلفی روی اعضای بدن می گذارد که این تاثیرات دارای فواید درمانی زیادی هستند و به این شکل باعث درمان علت های اصلی کمردرد می گردد.

تاثیرات درمانی ورزش بر کمردرد

- ورزش منظم، باعث کاهش وزن افراد چاق و رسیدن به وزن متناسب می شود. این موضوع فشار وارد بر کمر را کم کرده و باعث درمان کمردردهایی می شود که به خاطر اضافه وزن ایجاد شده اند.

- ورزش باعث بیشتر شدن انعطاف بدنی می گردد. انعطاف بدنی، توانایی حرکات بدن در جهات مختلف را افزایش می دهد و کمردردهای حاصل از خشکی کمر را درمان می کند.

- به وسیله ی ورزش های مخصوص می توان عضلات شکم و کمر را تقویت کرد. عضلات قوی از ستون فقرات محافظت می کنند و از آسیب دیدگی آن جلوگیری می نمایند. عضلات نیرومند می توانند از دیسک های آسیب دیده حفاظت کنند و کمردردهای حاصل از صدمات دیسک را درمان نمایند.

آموزش روش صحیح نرمش ها جهت درمان کمردرد

1- پیاده روی و دویدن آرام

پیاده روی باعث کاهش وزن می شود و می توان گفت بهترین ورزش جهت کم کردن وزن، پیاده روی یا دویدن آرام می باشد. پیاده روی علاوه بر کاهش وزن باعث پیشگیری از گسترش پوکی استخوان می شود.

روش انجام:

پیاده روی را از مقدار کم (پنج دقیقه در روز) شروع کرده و اندک اندک آن را زیاد کنید و به نیم ساعت در روز برسانید.

مقدار پیاده روی برای کاهش وزن باید از 20 دقیقه بیشتر باشد.

پیاده روی باید با سرعتی متوسط انجام گیرد. برای به دست آوردن سرعت پیاده روی باید از ضربان قلب استفاده کنید. برای این کار نبض خود را در حین پیاده روی بشمارید. سپس با استفاده از فرمول زیر سرعت پیاده روی را به دست آورید:

(تعداد نبض در یک دقیقه در حالت پیاده روی = سن -180)

اگر نبض شما کمتر می زند، سرعت خود را بالا ببرید و اگر نبض شما سریع تر می زند، باید سرعت پیاده روی را کمتر کنید.

2- شنا و انجام حرکات در آب

شنا یکی از ورزش های مفید برای بسیاری از کمردردها می باشد. فشار آب روی عضلات بدن باعث قوی و مستحکم شدن آن ها می شود. آب باعث کاهش وزن بدن می گردد و فشار وارد بر ستون فقرات کم می شود. از طرفی آب در برابر حرکات بدن مقاومت می کند و انجام حرکات نیاز به قدرت بیشتری دارند.

روش انجام:

ابتدا به طور آرام وارد قسمت کم عمق استخر شوید و از شیرجه زدن و جهش در آب خودداری کنید، سپس به طور آرام در آب قدم بزنید. بعد به طرف پشت و از سمت چپ و راست در آب قدم بزنید و بعد از آن سعی کنید از جلو و سپس از پشت روی آب دراز بکشید.

3- انجام حرکات روی صندلی

حرکت اول:

روی صندلی بنشینید و بدن را به سمت جلو خم کنید. هنگام خم شدن به سمت جلو عضلات خود را راحت قرار دهید و شانه ها را به سمت جلو آزاد کنید و اجازه دهید دستان شما به طرف پایین کشیده شوند. 5 ثانیه در این حالت قرار بگیرید، سپس به حالت اول بر گردید و 5 ثانیه صبر کنید. این حرکت را سه بار تکرار کنید.

حرکت دوم:

روی صندلی نشسته و یک زانوی خود را به بغل بگیرید و 10 ثانیه صبر کنید، سپس زانوی دیگر را در بغل گرفته و 10 ثانیه صبر کنید. این حرکت را پنج بار تکرار کنید.

4- انجام حرکات به حالت درازکش

حرکت اول:

به پشت روی زمین دراز بکشید و سپس زانوهای خود را توی شکم خود جمع نمایید و با دست های خود دور زانوها را قلاب کرده و زانوها را به طور کامل به شکم بچسبانید. 10 ثانیه در این حالت باقی بمانید و سپس به آرامی پاها را رها کرده و روی زمین بگذارید. این حرکت را سه مرتبه انجام دهید ( انجام این حرکت در هنگام کمردرد اشکالی ندارد).

حرکت دوم:

به پشت روی زمین دراز بکشید. اکنون دست های خود را به حالت کشیده در بالای سر خود قرار دهید و سعی کنید بدن خود را بکشید (مثل این که می خواهید خود را چند سانتی متر بلندتر کنید). در این حالت عضلات شما کشیده می شود و قوس کمر شما بیشتر می شود، به طوری که احساس می کنید تنها پاشنه های پا و بالای کمر شما روی زمین است. 10 ثانیه در این حالت باقی بمانید. سپس 10 ثانیه به حالت درازکش استراحت کنید. این حرکت را سه مرتبه تکرار کنید (این حرکت برای افرادی که قوس کمرشان کم شده است و یا دیسک های یا مهره های آن ها فشرده است، مفید است).

حرکت سوم:

به پشت روی زمین دراز بکشید و پاهای خود را صاف و کشیده روی زمین قرار دهید. اکنون پای راست خود را از زمین بلند کنید و 10 ثانیه آن را بالاتر از زمین قرار دهید. سپس پای راست را روی زمین قرار داده و پس از 3 ثانیه استراحت پای چپ را بلند کنید و 10 ثانیه آن را بالا نگه دارید. سپس 3 ثانیه استراحت کرده و حرکت را از اول شروع کنید. این حرکت را سه بار تکرار کنید (انجام این حرکت باعث تقویت عضلات شکم و پاها می شود و انجام آن در زمان کمردرد، بدون اشکال است).

توصیه هایی برای جلوگیری از کمردرد

1- هنگام بلند کردن اجسام سنگین، کمر خود را راست نگه دارید و زانوهای خود را خم کنید و اجازه دهید پاهایتان کار را انجام دهد. برای بلند کردن اجسام خم نشوید.

2- کفش های پاشنه کوتاه و راحت بپوشید. هرچه پاشنه کفش بلندتر باشد، کمر شما در وضعیت غیر طبیعی تری قرار می گیرد.

3- هنگام نشستن، یک صندلی محکم و دسته دار انتخاب کنید. پشت خود را راست نگه دارید و شانه های خود را شل کنید. زانوهای خود را کمی بالاتر از مفصل ران قرار دهید (به طور مثال یک چهارپایه ی کوتاه یا کتاب زیر پای خود بگذارید). کف پای خود را صاف روی زمین قرار دهید.

اگر خسته اید، از انداختن خود روی صندلی خودداری کنید. در عوض زانوی خود را خم کنید و طوری دراز بکشید که کمرتان با زمین تماس یابد. وقتی برای مدتی طولانی نشسته و یا ایستاده اید، گودی طبیعی کمر (لوردوز) را با کشیدن متناوب شانه ها رو به عقب، برقرار کنید تا آن که فشار کمی روی کمر و لگن خود احساس نمایید.

4- هنگام ایستادن وزن خود را به طور مساوی روی دو پای خود قرار دهید. از قفل کردن زانوها به هم خودداری کنید. با انقباض عضلات شکم، کمر خود را راست نگه دارید.

5-  وزن خود را در حد مطلوب نگه دارید. چاقی، فشار وارد بر کمر شما را زیاد می کند.

6- روی تشک نسبتا سفت بخوابید، یا یک تخته زیر تشک خود قرار دهید. به خاطر داشته باشید که تشک فرسوده می شود. وقتی تشک تان شل شد، آن را دور بیندازید و یک تشک محکم و نو بخرید.

7- از ورزش ها و تمرین های بدنی پر خطر مثل فوتبال، قایقرانی، شیرجه، بولینگ، دویدن تند یا در سرازیری دویدن و وزنه برداری خودداری کنید.

منبع : تبیان

آیا تا کنون هپاتیت گرفته‌اید یا کسی را در اطرافیانتان می‌شناسید که دچار این بیماری شده باشد؟! چه کسانی بیشتر در معرض این بیماری هستند؟ و رفتار شما با این افراد چگونه است و چطور می‌توانید خود را از سرایت این بیماری ایمن کنید؟!

برای آشنایی بیشتر با این بیماری، دکتر محمد کعبه‌منور، متخصص بیماری‌های عفونی و عضو هیات علمی دانشگاه، توضیح می‌دهد.

هپاتیت به معنی التهاب بافت کبد است که این التهاب می‌تواند از علل مختلفی نشأت بگیرد، ولی آنچه که به صورت عام مورد توجه است التهاب ویروسی بافت کبد است که عاملش ویروس‌ها هستند. داروها، بیماری‌های عروقی و باکتری‌ها نیز می‌توانند کبد را دچار التهاب کنند.

هپاتیت به چند نوعA ،B ،C ،D ،E ،F و G تقسیم می‌شود. از میان هپاتیت‌ها، انواعD ،E ،F  و G  از شیوع کمتری برخوردارند.

رعایت بهداشت، بیماریابی و درمان بیماری از راه‌های جلوگیری و پیشرفت بیماری هپاتیت است.

آمار نشان می‌دهد که 90 درصد از افراد، قبل از این که به سن 18 سالگی برسند، هپاتیت‌های A  وB  را بدون این که از آن مطلع شوند، تجربه کرده‌اند و اکنون با توجه به وضعیت بهداشتی، این روند روبه کاهش است.

هپاتیت A

شاید باور نکنید اگر بگوییم هپاتیت A یکی از بیماری‌های شایعی است که بیش از 90 درصد مردم به آن مبتلا می‌شوند. بله آمار بالایی است، ولی برای راحت کردن خیال شما باید گفت که این نوع هپاتیت ، خود به خود با گرفتن زردی مختصر و بدون مصرف دارویی بهبود می‌یابد و به دلیل مزمن نبودنش جای هیچ گونه نگرانی باقی نمی‌گذارد.

هپاتیت نوع A با خوردن غذا یا نوشیدن آبی که با ترشحات انسانی آلوده شده باشد، ایجاد می‌شود. این نوع هپاتیت از طریق دهان انتقال می‌یابد و با رعایت اصول بهداشتی می‌توان از این بیماری مصون ماند. تنها مورد خطر این نوع هپاتیت در زنان باردار مشهود است.

هپاتیت B

در هپاتیت نوعB  بیشترین راه انتقال از طریق انتقال خون (مادر به جنین)‌ و سرسوزن‌های آلوده صورت می‌گیرد که خوشبختانه با اجرای طرح واکسیناسیون اجباری این واکسن، آمار بالای 4 درصدی مبتلایان به 2 درصد کاهش یافته است.

گفتنی است، می‌توان با غربالگری مادران باردار تا حد زیادی از این بیماری پیشگیری کرد و حتی با تجویز دارو پس از تولد نوزاد، از پیشرفت این بیماری در مادر و کودک جلوگیری به عمل آورد.

هپاتیت C

انتقال خون، سرنگ و سوزن‌های مشترک و تماس‌های جنسی از راه‌های انتقال این نوع از هپاتیت است که متاسفانه بیشترین آمار هپاتیتC  به افرادی که اعتیاد تزریقی دارند یا با سوزن‌های مشترک، اقدام به خالکوبی می‌کنند، اختصاص دارد.

هپاتیت D

این نوع هپاتیت، همزمان با هپاتیتB  منتقل می‌شود و فردی که دچار هپاتیتB  است و بیماری وی از کنترل خارج شده است، مستعد هپاتیتD  می‌شود.

علائم بیماری بسته به شرایط متفاوت است و در صورتی که بیماری به صورت حاد تظاهر کند، شروعش با بی‌اشتهایی، آبریزش بینی، کوفتگی بدن و علائمی شبیه سرماخوردگی است که پس از گذشت چند روز ادرار پررنگ می‌شود و ناحیه سمت راست قسمت فوقانی شکم، دردناک و فرد دچار تهوع و گاه زردی سفیده چشم می‌شود.

عوارض هپاتیت

تحقیقات نشان می‌دهد که از هر چند هزار نفر فرد مبتلا به هپاتیت، یک نفر دچار کمای کبدی و اغما و تظاهرات خونریزی‌دهنده و تهوع می‌شود.

تقریبا 60 درصد از مبتلایان به هپاتیت نوعC  به سمت مزمن شدن می‌روند که با علائم درگیری کبد به صورت کوچک شدن کبد، بزرگ شدن طحال و آب آوردن شکم و بدون اطلاع از بیماری، با مزمن شدن هپاتیت به پزشک مراجعه می‌کنند.

هپاتیت B یا سرطان کبد؟!

درمان بیماری بستگی به درجه و نوع آن دارد؛ ولی معمولا وقتی هپاتیت مزمن شده باشد، با تکه‌برداری از کبد و با توجه به شدت بیماری، مراحل درمان آغاز می‌شود.

اکثر مردم فکر می کنند که با ابتلا به هپاتیتB ، دچار سرطان کبد شده‌اند؛ در صورتی که در 90 درصد مواقع افراد مبتلا به این نوع هپاتیت، درمان می‌شوند و فقط 10 درصد از بیماران به سوی مزمن شدن می‌روند که از این آمار نیز 3 درصد (3 نفر از مبتلایان)‌ دچار هپاتیت مزمن و «سیروز کبدی» می‌شوند.

هپاتیتC  نیز همانند سایر انواع بیماری، درمان‌های خاص خود را دارد و این در حالی است که فرد در مراحل انتهایی بیماری مراجعه نکرده باشد؛ ولی اگر نسج کبد از بین رفته باشد و علائم سیروز ظاهر شود، دیگر کاری جهت درمان نمی‌توان انجام داد.

سیروز به مرحله انتهایی بیماری کبدی گفته می‌شود که سطح کبد، چروک و نهایتا از بین می‌رود.

خود را در برابر هپاتیت واکسینه کنید

در حال حاضر واکسنی که در کشور ما مورد استفاده است، واکسن هپاتیت نوعB  است که طی سه نوبت (حال، یک ماه بعد و 6 ماه بعد)‌ تزریق می‌شود که در صورت لزوم، فرد 10 سال بعد احتیاج به تزریق مجدد آن دارد.98 درصد از افراد با این واکسیناسیون ایمن خواهند شد.

منبع : تبیان

تحقیقات نشان داده است که تماس طولانی مدت با هوای آلوده باعث کاهش گلبول های قرمز خون و کاهش غلظت هموگلوبین می شود.

افرادی که به کم‌خونی مبتلا هستند، بیشتر در معرض تضعیف سیستم ایمنی بدن قرار دارند و آلودگی هوا به آنها آسیب بیشتری می‌رساند.

تحقیقات نشان داده است که تماس طولانی مدت با هوای آلوده باعث کاهش گلبول های قرمز خون و کاهش غلظت هموگلوبین می شود.

آلودگی هوا به کودکان، سالمندان، بیماران قلبی و بیماران ریوی آسیب می‌رساند و تغذیه صحیح می‌تواند از عوارض آلودگی هوا در بدن جلوگیری کند. همچنین تغذیه صحیح، متعادل و کافی سیستم ایمنی بدن را قوی‌تر می‌کند.

افرادی که به کم‌خونی مبتلا هستند بیشتر در معرض تضعیف سیستم ایمنی بدن قرار دارند، به همین دلیل مصرف مواد غذایی که موجب تقویت سیستم ایمنی بدن می‌شود، می‌تواند اهمیت داشته باشد.

مصرف موادغذایی حاوی ویتامین C بدن را تقویت می‌کند. همچنین مصرف شیر می‌تواند رادیکال‌های موجود در هوای آلوده را خنثی ‌‌کند.

مواد حاوی آنتی اکسیدان از حمله رادیکال های آزاد به سلول‌های بدن پیشگیری می‌کند و مواد غذایی مانند میوه‌ها و سبزی‌ها برای تقویت سیستم ایمنی بدن مفید است.

به چه افرادی کم خون گفته می شود؟

هرگاه غلظت هموگلوبین خون انسان از حد استاندارد معین ( حدودا 12 ) کمتر باشد، می گوییم این فرد دچار کم خونی (آنمی) شده است.

علل کم خونی

علل کم خونی عبارتند از : خونریزی های داخلی و خارجی به ویژه خونریزی دستگاه گوارش، خونریزی از کلیه ها و حالب و مثانه، رحم ، تخمدان ها، خونریزی ناشی از تومورهای سرطانی در دستگاه گوارش و کلیه ها و سایر اعضای داخلی بدن انسان ، سرطان خون و سایر اختلالات خونی و عروقی، کم خونی ناشی از مصرف داروها و عفونت ها و بیماری های مزمن ، مالاریا ، توکسوپلاسموز ، انگل های روده ای ، سوء تغذیه ، سوء هضم ، اختلالات متابولیک و هورمونی و مغزی، تالاسمی ها ، هموفیلی ، فاویسم ، کم خونی سلول داسی شکل (اختلالات مغز استخوان)، اسهال مزمن ، عادت ماهانه ، جراحی معده ، سوء تغذیه ، زندگی در مکان های بسته و بد آب و هوا.

علائم و عوارض کم خونی

خستگی زودرس، رنگ پریدگی، کاهش رشد کودکان و نوجوانان ، رشد غیر عادی استخوان ها ، نارسایی اعضای داخلی ، ضعف ایمنی بدن ، ناتوانی ارگان ها در انجام وظایف خود، اختلالات و ناهنجاری های بدن ، تغییر شکل ناخن ها ، تمایل به خاک خواری (پیکا)، عدم تمرکز ، ضعف عضلانی ، بی تفاوتی ، تحریک پذیری زیاد ، کاهش تنفس ، غش ، یرقان و سوء هاضمه.

راه های تشخیص کم خونی

از طریق معاینات بالینی ، آزمایش خون و ادرار و مدفوع ، عکسبرداری ، سی تی اسکن ، سونوگرافی و سایر موارد مشابه می توان به تشخیص نهایی کم خونی دست یافت.

درمان کم خونی

بر اساس نوع کم خونی و علت بروز آن می توان کم خونی را درمان کرد.

اگر علت کم خونی ناشی از کمبود آهن در بدن باشد، می توان قطره آهن (برای کودکان)، قرص فروس سولفات، کپسول فیفول، کپسول فرفولیک یا کپسول هماتینیک و ویتامین C برای بیمار تجویز کرد.

اگر علت کم خونی، تالاسمی مینور باشد، با مصرف قرص های اسید فولیک باید آن را درمان کرد.

اگر کم خونی در اثر خونریزی های شدید باشد، باید با تزریق خون آن را درمان کرد.

هنگامی که علت کم خونی تومورهای سرطانی، مثلا تومور روده بزرگ، باید جراحی صورت پذیرد.

اگر علت مالاریا و یا سایر انگل های روده ای باشد، باید ابتدا انگل را نابود کرد  و سپس به درمان کم خونی شتافت.

البته باید گفت که هر نوع دارو و قرصی را باید تحت نظر پزشک مصرف کرد و از مصرف خودسرانه آن پرهیز نمود، حتی قرص آهن را، چون ممکن است بدن کمبود آهن نداشته باشد و با مصرف مکمل، شخص دچار عوارض دیگری گردد.

منبع : تبیان