مهندس رضاکرمی Eng.REZA KARAMI
مقالات علمیscientific articles 
قالب وبلاگ
نويسندگان
آخرين مطالب
لینک دوستان

بوی بد بدن و زیر بغل مشکلی است که همه با آن روبه رو هستند. این مسئله همه ی ما را به سمت خرید انواع دئودورانت ها و اسپری ها می کشاند. اما شما می توانید به جای این ترکیبات شیمیایی، با استفاده از روغن نارگیل و جوش شیرین، طبیعی ترین دئودورانت را برای زیر بغل تان بسازید.

روغن نارگیل

در قسمت اول این مطلب گفتیم که می شود از این روغن طبیعی به عنوان کرم اصلاح، نرم و لطیف کننده ی پوست و موها، لایه برداری پوست، کرم شب و کرمی برای برطرف کردن خشکی آرنج ها و دست ها استفاده کرد. در این قسمت نیز در خصوص دیگر خواص این روغن مفید صحبت خواهیم کرد.

روغن نارگیل: دشمن رادیکال های آزاد

چین و چروک و لکه های قهوه ای پوست در اثر آسیب ناشی از رادیکال های آزاد بروز می کنند. این مولکول های موذی باعث آسیب سلول های پوستی شده و زمینه ی پیری زودهنگام آنها را فراهم می سازند. اگر می خواهید از شر این مولکول های موذی در امان باشید، به روغن نارگیل اعتماد کنید.

مصرف روغن نارگیل به صورت خوراکی و موضعی کمک زیادی به جوانی پوست می کند. این روغن حاوی چربی هایی است که رادیکال های آزاد قادر به نفوذ در آنها نیستند. ترکیبات این روغن به سادگی جذب پوست می شوند و یک لایه ی محافظتی ایجاد می کنند و باعث طراوت، جوانی و درخشانی پوست می شوند.

اگر درگیر مشکل بی خوابی و بد خوابی هستید و صبح با پوست و چشمانی خسته از خواب بیدار می شوید نیز به سراغ این روغن بروید، چون از این روغن در ترکیب سرم های دور چشم و کرم های درخشان کننده پوست استفاده می شود. می توانید مقداری از این کرم را دور چشم ها بزنید تا سیاهی و گودی دور چشم ها کاهش پیدا کند.

روغن نارگیل : مرطوب کننده ی صورت و لوسیون بدن

اگر طرفدار محصولات طبیعی هستید می توانید روغن نارگیل را با کرم ها و لوسیون های معمولی تاخت بزنید. البته برخی هستند که توصیه می کنند استفاده از روغن باعث جوش می شود. اگر جوش می زنید می توانید آن را به مقدار کمی تست و نتیجه را بررسی کنید. اگر پوستتان همیشه براق و چرب است، بهتر است از روغن ها استفاده نکنید.

از قرن ها پیش بخصوص در طب سنتی هند از روغن نارگیل برای افزایش سلامت دهان و دندان استفاده می شد

می توانید بعد از حمام از مقدار کمی روغن نارگیل به عنوان لوسیون بدن و کرم مرطوب کننده ی صورت استفاده کنید. این روغن باعث معطر شدن پوست می شود و از بروز عفونت های موضعی جلوگیری کرده و پوست را به مدت یک روز نرم و مرطوب نگه می دارد.

روغن نارگیل: روغنی برای ماساژ

اگر طرفدار ماساژ هستید، حتما از قیمت روغن های ماساژ نیز خبر دارید. بهتر است بدانید که اکثر این روغن ها نیز حاوی روغن جوجوبا یا روغن نارگیل هستند. روغن نارگیل برای ماساژ ایده آل است. این روغن، مرطوب کننده و ضدمیکروب است، به این ترتیب از رشد و انتشار باکترهای و قارچ ها نیز پیشگیری می کند. یادتان باشد که ماساژ یک شیوه ی خوب برای تنش زدایی از بدن، رسیدن به آرامش و رفع خستگی عضلانی است.

روغن نارگیل: دهانشویه ای طبیعی

از قرن ها پیش بخصوص در طب سنتی هند از روغن نارگیل برای افزایش سلامت دهان و دندان استفاده می شد. این روغن حاوی خواص ضدویروسی، ضدقارچی و ضدمیکروبی طبیعی است و با بوی بد دهان، پوسیدگی دندان ها و بیماری های مربوط به لثه که در اثر تجمع باکتری ها بروز می کنند مقابله می کند. شستن دهان با یک قاشق مرباخوری روغن نارگیل، خدمت زیادی به زیبایی دندان ها و سلامت لثه ها می کند.

روغن نارگیل: دئودورانتی طبیعی

بوی بد بدن و زیر بغل مشکلی است که همه با آن روبه رو هستند. این مسئله همه ی ما را به سمت خرید دئودورانت ها و انواع اسپری ها می کشاند. اما تمام این محصولات حاوی ترکیبات شیمیایی، بخصوص آلومینیوم هستند که در خصوص تاثیر آن روی سلامتی حرف و حدیث زیادی مطرح است.

می توانید به سادگی و با استفاده از روغن نارگیل و جوش شیرین، طبیعی ترین دئودورانت را برای زیر بغل بسازید. می توانید شیشه ی خالی دئودورانت را بشویید. سپس مقداری جوش شیرین و روغن نارگیل را مخلوط کرده و داخل آن بریزید. برای معطر شدن محصولتان می توانید هشت قطره عصاره ی روغنی دلخواهتان را به آن اضافه کنید.

ترکیب روغن نارگیل

روغن نارگیل راز اصلی زیبایی خانم های جزایر پاسیفیک است. این روغن همچنین در بین خانم های هندی نیز طرفداران زیادی دارد. این روغن به راحتی جذب سلول های پوست شده و باعث نرمی و تغذیه ی آنها می شود. روغن نارگیل علاوه بر اسیدهای چرب سرشار از پتاسیم، آهن، منیزیم، فسفر، مس، زینک، ویتامین A و ویتامین E است. این ویتامین ها برای سلامت و زیبایی پوست بسیار موثر هستند.

اسیدهای چرب موجود در این روغن برای مقابله با واکنش های التهابی پوست مفید هستند. بنابراین این روغن برای تسکین مشکلات پوستی مانند اگزما و قارچ های پوستی مفید است. یادتان باشد که این روغن در دمای محیط (تا 25 درجه) جامد است. اگر لازم بود می توانید شیشه ی آن را داخل آب گرم قرار دهید تا آب شود

منبع تبیان

[ پنجشنبه ٢٩ بهمن ۱۳٩٤ ] [ ٤:٠۳ ‎ق.ظ ] [ رضا کرمی ]

از آنجایی که اکثر کم خونی ها از نوع کم خونی ناشی از کمبود آهن هستند، روزه داری با کم خونی منافاتی ندارد.


گلبول های قرمز خون

دکتر سیما صدرای، متخصص طب مکمل و دانشیار دانشگاه علوم پزشکی تهران با بیان اینکه کم خونی افراد با روزه‌داری منافاتی ندارد، تاکید کرد:


«باید توجه داشت که نمی توان برای تمام افرادی که به یک نوع بیماری مشترک مبتلا هستند، دستورالعمل یکسانی در مورد روزه داری تجویز کرد؛ چراکه شرایط هر فرد از جمله سن، جنسیت و شدت بیماری از فردی به فرد دیگر متفاوت است.


بیماران مبتلا به کم خونی ناشی از فقر آهن، با مصرف مکمل آهن (قرص یا شربت یا کپسول آهن) در وعده افطار یا سحر به راحتی می‌توانند روزه بگیرند و این مشکل با روزه‌داری منافاتی ندارد.


البته بیمارانی که میزان ذخایر آهن آنها پایین است و مدام دچار ضعف و سستی می‌شوند و با افزایش ضربان قلب روبرو هستند، در خصوص اقدام به روزه‌داری باید با پزشک مشورت کنند؛ چراکه در این بیماران برعکس بیماران مبتلا به تالاسمی توصیه می‌شود که همراه با گوشت بویژه در وعده افطار از لیموترش تازه استفاده شود.


علت کم خونی باید ریشه یابی و به صورت هورمونی درمان شود.

اغلب افراد پس از افطار با فاصله کمی یا همراه غذا، چای می‌نوشند که باعث تشدید کم خونی در افراد می‌شود

طب فشاری یا رفلکس‌تراپی روشی است که برای تمامی اعضای بدن، "نقطه" را در نظر می‌گیرد و با مالش و فشار آن نقطه به رفع ناراحتی می‌پردازد که با فشار دادن مرکز کف دست و میان چهارانگشت منجر به کاهش خونریزی و تقویت بافت رحم در زنان می‌شود.


همچنین چرب کردن کف پا قبل از خواب با روغن‌های گیاهی منجر به افزایش چرخش خون در بدن در طی روز می‌شود و از سر دردهای حاصل از کم خونی در زمان روزه‌داری جلوگیری می‌کند.


رعایت رژیم غذایی خون‌ساز در ماه رمضان از اهمیت بسزایی برخوردار است. اغلب افراد پس از افطار با فاصله کمی یا همراه غذا، چای می‌نوشند که باعث تشدید کم خونی در افراد می‌شود.


بهتر است افراد با کاهش مصرف چای که مانع جذب آهن می‌شود، آب گرم به همراه هل، بیدمشک یا دارچین بنوشند.»

 

 

نکات لازم برای کم خون های روزه دار
- بیشترین نوع کم خونی ‌ها از نوع تغذیه ‌ای است که در راس آن ها کم خونی ناشی از فقر آهن (مواد لازم برای ساخت گلبول های قرمز) قرار دارد. افراد مبتلا به این کم خونی اگر داروهای شان را در سحر یا افطار مصرف کنند، مشکلی در روزه داری نخواهند داشت.

 

- افراد مبتلا به کم خونی باید از مواد غذایی غنی از آهن و عوامل افزایش دهنده جذب آهن در برنامه غذایی خود استفاده کنند. همچنین از مصرف چای، حدود یک ساعت قبل و دو ساعت بعد از غذا، جدا خوداری کنند.


در کم‌خونی فقر آهن، مصرف گوشت قرمز، جگر و حبوبات تجویز می‌شود.


باید توجه داشت که «آهن» موجود در گوشت قرمز و غذاهای حیوانی به راحتی از طریق دستگاه گوارش جذب می‌شود، ولی آهن موجود در گیاهان و حبوبات کمتر جذب بدن می‌شود.

منبع : تبیان

[ سه‌شنبه ٢۳ تیر ۱۳٩٤ ] [ ۳:۱٢ ‎ق.ظ ] [ رضا کرمی ]

دیابت بی مزه هیچ ارتباطی با افزایش قند خون ندارد و فقط به خاطر افزایش حجم ادرار با دیابت مشابهت دارد. در این بیماری، مقدار زیادی از مایع رقیق شده به صورت ادرار از بدن بیمار دفع می‌شود.


نوشیدن زیاد آب

دکتر عبدالله دیدبان، فوق تخصص غدد و اختلالات متابولیک، گفت:
«دیابت بی‌مزه، اختلالی نادر در سیستم هورمونی است که در آن، اغلب کمبود هورمون ضد ادراری (آنتی‌دیورتیک) که به طور طبیعی از غده هیپوفیز ترشح می‌شود، اتفاق می‌افتد.


این اختلال هیچ ارتباطی با افزایش قند خون ندارد و فقط به خاطر افزایش حجم ادرار با دیابت مشابهت دارد. در این بیماری، مقدار زیادی از مایع رقیق شده به صورت ادرار از بدن بیمار دفع می‌شود.


عفونت مغز، خونریزی درون جمجمه، بیرون‌ زدن دیواره رگ‌ها (آنوریسم)، بیماری کلیه، حاملگی و نقص در هیپوتالاموس از علل دیابت بی‌مزه می باشند.


از مهم‌ترین عوامل بروز بیماری می‌توان به وجود بدخیمی و تومورهای غده هیپوفیز اشاره کرد.


همچنین اعمال جراحی روی هیپوفیز یا استفاده از مواد رادیواکتیو و پرتودرمانی تومورهای مغزی (در نواحی هیپوفیز) عامل دوم ایجاد بروز دیابت بی‌مزه است.

 

عامل دیگر، جراحات شدید سر در اثر تصادفات و یا صدمات شدید مغزی است که اغلب با شکستگی در جمجمه نیز همراه است.


در برخی از موارد نیز هیچ‌ کدام از عوامل فوق در فرد بیمار دیده نمی‌شود، اما فرد به این بیماری مبتلا می شود که ناشی از مشکلات ژنتیکی است.

گاهی اوقات، کمبود هورمون ضد ادراری در دوران بارداری رخ می‌دهد که به نام دیابت بی‌مزه حاملگی شناخته می‌شود و درمان آن هم با داروهای حاوی هورمون ضد ادراری انجام می شود

این افراد به طور معمول از دوران کودکی، به طور ارثی گرفتار این بیماری هستند و والدین آنها نیز سابقه ابتلا به این بیماری را دارند.


با این وجود، در نزدیک به نیمی از موارد دیابت بی‌مزه، علت ایجادی بیماری ناشناخته است و شخص بدون داشتن آسیب یا صدمه‌ای، دچار آن می‌شود.


در یک نوع از دیابت بی‌مزه، با وجود ترشح هورمون ضد ادراری از غده هیپوفیز، کلیه‌ها به هورمون ضد ادراری واکنش نمی‌دهند که به نام دیابت ضد ادراری نفروتیک شناخته می‌شود. این مشکل ممکن است ناشی از مصرف برخی داروها و یا نواقص ژنتیکی مادرزادی در ناحیه کلیه‌ها باشد.


هر چند این مشکل در حال حاضر قابل درمان نبوده و تا آخر عمر با بیمار همراه است، اما برخی درمان‌ها می‌تواند تا حدودی نشانه‌های بیماری دیابت نفروتیک را بهبود بخشد.


گاهی اوقات، کمبود هورمون ضد ادراری در دوران بارداری رخ می‌دهد که به نام دیابت بی‌مزه حاملگی شناخته می‌شود و درمان آن هم با داروهای حاوی هورمون ضد ادراری انجام می شود.


همراه با درمان، این مشکل نیز در عرض چهار تا شش هفته پس از زایمان مرتفع می‌‍شود و بدین ترتیب استفاده از دارو هم متوقف می‌شود. هر چند که ممکن است در حاملگی‌های بعدی هم نشانه‌های بیماری، مجددا ظاهر شود.


تشنگی زیاد، دفع مقدار زیادی ادرار رقیق و بدون رنگ (تا 15 لیتر در روز)، خشکی دست‌ها، یبوست، زیاد نوشیدن آب و مایعات، بیدار شدن در هنگام شب برای رفتن به دستشویی و شب ادراری ناخودآگاه از نشانه‌های ابتلا به این بیماری هستند.


در نوع شدید بیماری، حجم زیادی از مایعات بدن به صورت ادرار از بدن بیمار دفع می‌شود که گاهی این مقدار به حدود 24 لیتر در روز هم ممکن است برسد و شخص بیمار نیاز به ادرار کردن در هر 30 تا 60 دقیقه داشته باشد.


تشخیص بیماری با انجام اقدامات آزمایشی انجام می‌شود که آزمایش محرومیت از آب برای تعیین سطح هورمون ضدادراری، نمونه ای از آنها است.


در این بیماری یا سطح هورمون آنتی دیورتیک در خون کم می شود و یا پاسخ کلیوی به این هورمون وجود ندارد.


چون هورمون آنتی دیورتیک در بدن این بیماران ساخته نمی‌شود، در نتیجه مبتلایان به دیابت بی‌مزه می‌توانند این هورمون را به صورت قرص و اسپری، روزانه دو تا سه بار مصرف کنند تا بیماری‌شان کنترل شود.»

 

هشدار
دفع ادرار به مقدار زیاد در طی شبانه روز باعث کم آبی بدن می شود. کم آبی شدید بدن نیز موجب بروز ضعف، تب، مشکلات روانی و جسمی شدید و حتی مرگ شود.


به همین علت، این بیماران باید به سرعت به مراکز درمانی منتقل شوند تا علت بیماری مشخص شود و سپس با درمان ابتدایی، از بروز عوارض بیماری در شخص جلوگیری گردد.

 :منبع : تبیان

[ شنبه ٢۳ خرداد ۱۳٩٤ ] [ ۳:٠٩ ‎ق.ظ ] [ رضا کرمی ]

آیا برای شما هم پیش آمده که چشم هایتان به اصطلاح کاسه ی خون شود و اطرافیان تان تصور کنند که گریه کرده اید؟ برای قرمز شدن چشم ها دلایل متعددی وجود دارد؛ از آلرژی گرفته تا عفونت و خشکی چشم و غیره باعث سرخ شدن چشم ها می شوند. در این مطلب در خصوص عوامل قرمز شدن چشم ها و روش های مقابله با آنها بیشتر توضیح می دهیم. لطفا با ما همراه باشید.


قرمزی چشم

 

قرمزی چشم ها به دلیل آلرژی
در برخی موارد، چشم ها در واکنش آلرژیک نسبت به گرده گل ها، حساسیت به مواد آرایشی و یا لنزهای تماسی و غیره قرمز می شوند. در این صورت هر دو چشم قرمز و همچنین پر از اشک می شود. در اغلب موارد، قرمزی چشم ها با تورم پلک ها همراه است.


چه باید کرد؟
می توانید از قطره های ضدآلرژی چشم استفاده کنید. این مایع با خارش و التهاب های موجود مقابله می کند.


بهتر است از محصولات بدون مواد نگهدارنده استفاده کنید تا خطر خارش چشم کمتر شود.


اگر متوجه شدید که نسبت به هر ماده ای اعم از لوازم آرایشی یا لنز و غیره حساسیت دارید، هر چه سریع تر نسبت به تعویض آنها اقدام کنید.

 

قرمز چشم ها ناشی از ورم ملتحمه
در برخی موارد، قرمز شدن چشم ها ناشی از التهاب است که در اغلب موارد منشا ویروسی دارد.


در برخی موارد نادر امکان دارد که ورم ملتحمه ناشی از وجود یک باکتری باشد که در اثر ضربه های جزئی یا در اثر استفاده از لنزهای تماسی به چشم نفوذ می کند. در این صورت ابتدا یکی از چشم ها واکنش نشان داده و قرمز می شود. حدود 2 تا 3 روز بعد، چشم دیگر نیز واکنش نشان می دهد. در این صورت، چشم و لبه ی پلک قرمز می شود. گاهی پلک کمی ورم می کند و چشم ها چسبنده می شوند.


اگر ورم ملتحمه چشم در اثر باکتری باشد، اغلب دردناک بوده و با ترشح چرک همراه است.

قرار گرفتن طولانی مدت در معرض نور خورشید بدون استفاده از عینک آفتابی مناسب باعث قرمزی چشم ها می شود

چه باید کرد؟
از قطره های چشمی ضدعفونی کننده استفاده کنید تا چشم را تمیز کند. لازم است که در تمام دوره ی التهاب چشم (از 4 تا 10 روز) از این قطره ها استفاده کنید. البته لازم است که از قطره های حاوی کورتون بپرهیزید.


در صورت بروز مشکل کاهش بینایی یا درد، حتما به چشم پزشک مراجعه کنید.

 

قرمزی چشم ناشی از گلوکوم حاد (آب سیاه)
گلوکوم به دلیل فشار زیاد و ناگهانی داخل چشم بروز می کند. در این صورت علاوه بر قرمزی چشم ها، فرد احساس درد شدید می کند که با کاهش بینایی، سردرد، حالت تهوع و غیره همراه است. البته در برخی از گلوکوم ها، چشم ها نه سرخ می شوند و نه دردی ایجاد می شود.


چه باید کرد؟
حتما به پزشک متخصص مراجعه کنید. پزشک بر حسب شرایط تان، درمان های لازم از قبیل قطره یا استفاده از لیزر و غیره را برای تثبیت فشار چشم در پیش خواهد گرفت.

 

قرمزی چشم ناشی از خشکی چشم
خشکی چشم در اثر اختلال در عملکرد غدد میبومین بروز می کند. هر نوع اختلالی در این غدد باعث تبخیر بیش از حد اشک چشم می شود.


مشکل خشکی چشم ها به دلیل کار طولانی مدت با رایانه (به دلیل پلک نزدن کافی)، واکنش به دود یا قرار گرفتن در معرض باد تند کولر و غیره نیز رخ می دهد.


برخی افراد از بقیه حساس تر هستند و مشکل خشکی چشم ها ربطی به رنگ چشم ها ندارد.


در این صورت چشم ها با سرعت قرمز نمی شوند و ابتدا علائم دیگری مانند سوزش یا خارش چشم، احساس شن زیر پلک و اشک ریزی و غیره بروز می کند. اما در نهایت، چشم ها در اثر عدم ترشح اشک کافی قرمز می شوند.


چه باید کرد؟
اگر زیاد با رایانه کار می کنید، به طور مرتب چشم از صفحه گرفته و پلک بزنید.


اگر خشکی چشم ها اذیت تان می کند، به پزشک مراجعه کنید. احتمالا نیاز به باز کردن غدد مسدود باشد.

 

قرمزی چشم ناشی از پارگی رگ چشم
برخی مواقع به دلیل ضربه و یا مصرف برخی داروها (داروهای ضدانعقاد خون) و غیره، مویرگ های چشم دچار پارگی می شوند. در این صورت خونریزی زیر ملتحمه چشم رخ می دهد. در این صورت یک لکه ی قرمز روی سفیدی چشم نقش می بندد.


چه باید کرد؟
معمولا کار خاصی برای این مشکل نمی توان انجام داد. این لکه به مرور زمان رفع می شود.


این مسئله می تواند باعث ایجاد نگرانی شدید شود، اما در واقع مشکل دردناک یا خطرناکی محسوب نمی شود.

 

قرمزی چشم ناشی از قرار گرفتن طولانی مدت در معرض نور خورشید
قرار گرفتن طولانی مدت در معرض نور خورشید بدون استفاده از عینک آفتابی مناسب باعث قرمزی چشم ها می شود. در این صورت نیز چشم ها دچار آفتاب زدگی می شوند که سفیده ی چشم یا قرنیه را درگیر می کند.


این مشکل در بیشتر موارد برای افرادی که اسکی یا قایقرانی می کنند و در معرض تابش نور خورشید هستند اتفاق می افتد.


در این صورت نیز سفیدی چشم قرمز شده و چشم ها می سوزند.


چه باید کرد؟
از عینک آفتابی مناسب استفاده کنید. در صورت بروز مشکل استفاده از قطره اشک مصنوعی باعث تسکین علائم می شود. بهتر است از قطره های بدون مواد نگهدارنده استفاده کنید.

[ چهارشنبه ٢۳ اردیبهشت ۱۳٩٤ ] [ ۳:٠۳ ‎ق.ظ ] [ رضا کرمی ]

ایدز از طریق نیش حشرات منتقل نمی‏ شود، حتی در مناطقی که شیوع ایدز بالاست و پشه هم زیاد است مثل مناطق آفریقایی، نیز ثابت نشده است که گزش حشره راهی برای انتقال ویروس HIV باشد.


نیش پشه

چندین دلیل وجود دارد که حشراتی مانند پشه انتقال‌دهنده بیماری ایدز نیستند.


1- اکثر افراد فکر می کنند که نیش پشه ها، همانند سرنگ های زیرپوستی بسیار نازک عمل می کنند و اگر یک سرنگ زیرجلدی می تواند به راحتی بیماری را انتقال دهد، پس پشه ها هم می توانند این کار را انجام دهند. در حالی که اینطور نیست.


اشخاص آلوده به ویروس HIV، تعداد زیادی ویروس داخل خونشان وجود ندارد و تازه اگر هم وجود داشته باشد، پشه ها نمی توانند ویروس ها را از طریقی که توسط سرنگ منتقل می شوند، انتقال دهند.


وقتی پشه فردی را نیش می زند، خون فرد گزیده شده قبلی که در سیستم گوارش پشه وجود دارد را وارد بدن فرد دوم نمی‌کند، بلکه بزاق خود را از طریق نیش وارد پوست فرد دوم می‌کند.


بر خلاف سرنگ، در پشه ها بزاق از یک کانال خارج و خون از کانال دیگری داخل می شود.


بزاق پشه دارای موادی است که مانع بند آمدن خون می ‏شود و نیز مکیدن خون را برای پشه آسان‏تر می‌کند. بنابراین انتقال خون به فرد دوم صورت نمی‌گیرد و فقط ممکن است بزاق حشره وارد بدن فرد دوم شود که بزاق عامل انتقال ایدز نیست.

به عبارت ساده تر، پشه ای که خون شخص سالم را می مکد، بزاق را از کانال دیگری به غیر از آنچه خون آلوده قبلی را با آن مکیده است به بدن شخص سالم تزریق می کند.

ویروس ایدز مدت زیادی در بدن حشره گزنده زنده نمی‌ماند، چون به خاطر آنزیم‏های دستگاه گوارش حشره، ویروس ایدز قدرت تکثیر و امکان زنده ماندن در بدن او را ندارد

2- اجزای دهان و بزاق حشره فقط ممکن است مقادیر بسیار اندکی خون را در خود نگه دارند، ضمن اینکه خون افراد مبتلا به ایدز همیشه سطح بالایی از ویروس را ندارد. پس در کل ریسک بسیار کمی دارد که بزاق پشه خونی باشد.


عامل بیماری که قرار است توسط قطعات دهانی پشه منتقل شود، باید در مقادیر بسیار بالا در خون موجود باشند. میزان ویروس HIV در خون بسیار پایین است، حداقل بسیار پایین تر از تعداد هر نوع انگل دیگری که توسط پشه منتقل می شود.

در خون افراد آلوده به ندرت بیش از 10 واحدHIV یافت می  شود و در 70 تا 80 درصد از افراد آلوده، اصلا ویروس قابل اندازه گیری در خون وجود ندارد.


محاسبات نشان داده است که اگر پشه ای از خون فرد آلوده  ای که 1000 واحدHIV دارد بمکد و سپس شخص سالم را بگزد، یک به ده میلیون امکان انتقال تک واحد HIV از طریق قطعات دهانی به دریافت کننده سالم وجود دارد.


به عبارت دیگر یک شخص سالم باید توسط 10 میلیون پشه گزیده شود تا از طریق ویروس های چسبیده به قطعات دهانی وی آلوده شود!


بر اساس محاسبات مشابه، له شدن یک پشه مملو از ویروس HIV بر روی پوست هم نمی تواند این ویروس را منتقل کند.


در نهایت می توان این طور نتیجه گرفت که انتقال ویروس ایدز از طریق قطعات دهانی پشه امکانپذیر نیست.

 

3- علاوه ‏بر این ویروس ایدز مدت بسیار زیادی در بدن حشره زنده نمی‌ماند، چون به خاطر آنزیم‏های دستگاه گوارش حشره، ویروس ایدز قدرت تکثیر و امکان زنده ماندن در بدن او را ندارد.


وقتی پشه می خواهد عامل یک بیماری را منتقل کند، آن عامل باید تا انتقال کامل داخل بدن پشه زنده بماند.


اگر پشه عامل را هضم کند، آنگاه سیکل انتقال عفونت ناقص مانده و قطع می شود.


انگل هایی که از طریق پشه ها منتقل می شوند، راه های گوناگونی برای مقابله با جهاز هاضمه پشه دارند. بعضی نسبت به آنزیم های هضم کننده معده پشه مقاوم هستند. بعضی با سرعت هر چه تمام تر از معده خارج می  شوند، قبل از اینکه آنزیم های پر قدرت بر آنها تاثیر بگذارند، مثلا انگل مالاریا می تواند با روش های مختلف حدود 9 تا 12 روز در بدن پشه زنده بماند و از طریق گزش پشه از افراد بیمار به افراد سالم منتقل شود.

 

تحقیقات بر روی ویروس HIV نشان داده است که این ویروس برای پشه به منزله غذا است و همراه خون هضم می شود. به این ترتیب پشه، ویروس و کلیه قطعات آن را که احتمال ایجاد عفونت مجدد دارند، در عرض 1 تا 2 روز کاملا هضم و نابود می کند.


از آنجایی که این ویروس راهی برای تکثیر و حمله به غدد بزاقی ندارد، راهی که اکثر انگل ها برای انتقال از یک میزبان به میزبان دیگر استفاده می کنند، برای ویروس HIV غیرممکن است.

 

4- دلیل دیگر این است که به اعتقاد حشره‌شناسان، حشرات گزنده مثل پشه بلافاصله پس از گزش یک فرد به دنبال طعمه دیگری نمی‏روند و مدتی استراحت می‌کنند تا خون مکیده شده هضم شود. در این مدت ویروس HIV از بین می‏رود.

 

همه این دلایل نشان می‌دهد نباید نگران انتقال ویروس HIV از طریق حشرات باشیم.

 

بیماری هایی که پشه منتقل می کند

البته لازم به ذکر است که برخی بیماری‏ها می‏توانند از طریق گزش پشه منتقل شوند؛ مثل مالاریا، سالک، تب زرد و... .


این ویروس‏ها بعد از ورود به بدن پشه در دستگاه گوارش حشره تکثیر می ‏شوند و سلول‏های دیواره سیستم گوارشی پشه را آلوده می‌کنند و به‌راحتی زنده می‏ مانند.


این بیماری‏ها از طریق بزاق پشه قابلیت انتقال دارند، ولی ویروس ایدز از طریق بزاق حشره قابلیت انتقال را ندارد.

منبع : تبیان

[ چهارشنبه ٢٦ فروردین ۱۳٩٤ ] [ ۱٠:۳٩ ‎ب.ظ ] [ رضا کرمی ]
          مطالب قدیمی‌تر >>

.: Weblog Themes By Pichak :.

درباره وبلاگ

لطفا در نظر سنجی سایت شرکت کنید
موضوعات وب
امکانات وب
Google

در اين وبلاگ
در كل اينترنت
کد جستجوگر گوگل

  • کتاب ، مقاله ، پروژه دانشجویی و پایان نامه